Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kerk van Saint Calixte de Lambersart dans le Nord

Nord

Kerk van Saint Calixte de Lambersart

    11 Place des Frères Thomas
    59130 Lambersart

Tijdlijn

Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
900
1000
1100
1200
1300
1400
1500
1600
1700
1800
1900
2000
IXe siècle
Stichting van Cysoing Abbey
XIIe siècle
Eerste Sint-Kalixtekerk
1504
Middeleeuwse uitbreiding
1603
Cloche "Jezus" geclassificeerd
1876
Collectie voor de nieuwe kerk
1894-1898
Bouw van de huidige kerk
1896
Kerkwijding
2013
Grote restauratie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Kerncijfers

Évrard de Frioul - Stichter van Cysoing Abbey Breng de relikwieën van Calixte I
Jean-Baptiste Cazier - Priester van Lambersart De collectie voor de nieuwe kerk georganiseerd
Félix Clouet des Pesruches - Burgemeester van Lambersart Kerkcommandant in 1894
Henri Boudin - Architect Ontworpen de huidige kerk (1894-1898)
Gustave Pattein - Beeldhouwer-kabinetslid Maakte de eiken meubelen (1895-1902)
Modeste Verlinden - Marbling artiest Auteur van marmer en bronzen altaren
Pierre Schyven - Orgaanfactor Ontworpen in 1894

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Sint Calixte van Lambersart vindt zijn oorsprong in de twaalfde eeuw, gekoppeld aan de verering van relikwieën van Paus Calixte I, gebracht door Évrard de Frioul in de negende eeuw via de abdij van Cysoing. Het middeleeuwse gebouw, in 1504 vergroot door twee zijkapellen, werd voor 1603 omgetoverd tot een drie-nave halkerk. Een klok uit dit jaar, genoemd als historisch monument, getuigt hier vandaag nog van.

In de 19e eeuw werd de oude en kleine kerk vervangen door een nieuw gebouw in opdracht van burgemeester Félix Clouet des Pesruches en ontworpen door architect Henri Boudin. De werken, gefinancierd door donaties verzameld in 1876 door de parochiepriester Jean-Baptiste Cazier, begon in 1894. De kerk werd gewijd in 1896 en voltooid in 1898, het mengen van neo-Romeinse stijlen (baden in het midden van de hangar) en neo-gotische stijlen (gekruiste dogiven). Een grote restauratie in 2013 herstelde zijn originele kleuren aan muren en gewelven.

Het gebouw onderscheidt zich door zijn regionale en Belgische materialen: Deûlémont stenen, Saint-Dizier stenen, Basècles (zwart marmer), Euville (witte kalksteen), en Soignies (blauwe steen). Het meubilair, gemaakt tussen 1895 en 1902, komt uit gerenommeerde werkplaatsen: Gustave Pattein (Oak Cabinet), Modeste Verlinden (Marmer en Bronzen altaren), en Gaston Lefèbvre (Atelier van de jaren twintig). Het orgel, van Pierre Schyven (1894), en de glas-in-lood ramen ondertekend Latteux-Bazin, completeren dit erfgoed.

Onder de bewaard gebleven schatten zijn 14 18e-eeuwse funeraire platen, een relikwie van Saint Calixte (palais bot), en twee 1850 houten beelden geclassificeerd als historische monumenten. De klokkentoren herbergt ook de klok "Jezus" van 1603, terwijl de achterste galerie permanent liturgische voorwerpen onder de titel "Treasures of Saint Calixte" vertoont.

Externe links