Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Hilaire-le-Grand de Poitiers vond zijn oorsprong in de vierde eeuw, toen Sint Hilaire, bisschop van Poitiers en verdediger van de christelijke orthodoxie in het gezicht van het l Phasearianisme, een begrafeniskapel buiten de stadsmuren liet bouwen. Deze plaats, gewijd aan de Heiligen Johannes en Paulus, werd zijn begrafenis met zijn vrouw en dochter, Saint Abre. Archeologische opgravingen uitgevoerd in 2007-2008 door INRAP onthulden een paleo-christelijke necropolis rond dit graf, bevestigend het vroege belang van de site als een funeraire en religieuze complex. Vernietigd door de Vandalen (412) en de Hunnen (453), werd de site herbouwd en werd een pelgrimsplaats gekoppeld aan legendes, zoals die van de goddelijke lichtwaarschuwing Clovis voor de Slag bij Vouillé (507).

In de achtste eeuw werd de site een collegiaal, maar werd verder vernietigd door moslims (732) en Vikingen (863, 865), resulterend in de overdracht van de relikwieën van Saint Hilaire naar Puy-en-Velay. De bouw van het huidige Romaanse gebouw begon in de 11e eeuw, met een plechtige toewijding in 1049 in de aanwezigheid van dertien prelaten en gravin Agnes van Bourgondië. De kerk, ontworpen om pelgrims en gelovigen te verwelkomen, werd onderscheiden door zijn uitzonderlijke zeven-nave plan, een zeldzaamheid in Frankrijk, en zijn bed met degradatie van volumes symboliseren spirituele verhoging. Het schip, oorspronkelijk carpented, werd gewelfd rond 1060-1070 om branden te voorkomen, waarvoor de toevoeging van tussenliggende pijlers.

De geschiedenis van de kerk werd gekenmerkt door belangrijke politieke en religieuze gebeurtenissen. In 1172 kreeg Richard Cœur de Lion het insigne van Ducal power. Tijdens de oorlogen van de religie (1562) werd hij geplunderd en zijn klokkentoren stortte in 1590 in voordat hij hersteld werd. De Franse Revolutie veroorzaakte aanzienlijke schade: de kerk, getransformeerd in een stal, verloor veel van haar schip en werd verkocht als nationaal eigendom in 1799. De 19e-eeuwse restauraties, uitgevoerd door Charles Joly-Lanteme uit 1855, herbouwden het schip, geïnspireerd door romaanse overblijfselen, hoewel twee spannen werden opgeofferd om door een straat te breken. Het monument werd in 1847 geregisseerd als een historisch monument en werd in 1998 als een etappe van de Compostela Road opgenomen.

De architectuur van Saint-Hilaire-le-Grand combineert Norman invloeden (alternatieve pijlers/koloms) en auvergnates (absidioles). Zijn bed, georganiseerd in vier niveaus, en zijn wandeling versierd met romaanse muurschilderingen, waaronder een zeldzame vertegenwoordiging van Apocalypse getuigen van zijn artistieke rijkdom. De crypte herbergt een 17e-eeuwse jacht met de relikwieën van Saint Hilaire, terwijl de 11e-eeuwse hoofdsteden, zoals degene die de Opstanding symboliseert door leeuwen die hun jongen opstaan, behoren tot de oudste in de Poitou. Ondanks de verwoesting en reconstructies, behoudt de kerk unieke elementen, zoals het schip omlijst door drie zekerheden aan elke kant, en een 19e eeuwse orgel.

Het canon hoofdstuk van Saint-Hilaire, beschermd door de Graven van Poitou en vervolgens de koningen van Frankrijk, speelde een belangrijke culturele rol: vierentwintig bisschoppen kwamen uit het, en de bibliotheek, vernietigd tijdens de oorlogen van de religie, gehuisvest het eerste boek gedrukt bij Poitiers (1479). Het graf van de heilige Hilaire, een plaats van wonderen, trok trouw tot zijn revolutionaire ontheiliging. Vandaag de dag blijft de kerk een symbool van het religieuze erfgoed van Poitevin, hoewel recente polemieken, zoals de bouw van een nabijgelegen gebouw in 2008, de historische omgeving hebben veranderd. Gesloten sinds oktober 2024 na brandstichting, belichaamt het zowel de veerkracht als de uitdagingen van erfgoedbehoud.

Toekomst

De Kerk van Saint-Hilaire de Grote is een van de 71 monumenten en 7 delen van paden zijn ingeschreven sinds 1998 op de UNESCO Werelderfgoedlijst onder de officiële titel "Chemins de Saint-Jacques-de-Compostelle in Frankrijk.".

Het is op weg naar Via Turonensis of "Voice de Tours" die begint bij de Saint-Jacques Tower in Parijs.

Externe links