Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Gorgon de Varangéville ontstond in de 11e eeuw, toen de abdij van Gorze daar een priorij stichtte in 770, gekenmerkt door de traditie van de relikwieën van Saint Gorgon. Een eerste Romaanse kerk, gewijd in 1057 door de bisschop van Toul, werd gebouwd onder het abdijschap van Hendrik van Gorze (1055 In de 11e eeuw, de aanwezigheid van een relikwie van Sint Nicolaas, gemeld door Aubert de Varangéville in 1087, versterkt zijn rol als bedevaart, leidend tot de bouw van een kerk gewijd aan de haven, afhankelijk van Varangéville tot de revolutie.

De grote reconstructie van de huidige kerk begon aan het begin van de 16e eeuw, parallel aan die van de kerk van Sint Nicolaas van Port (1481/060). Het wapen op de aartssleutels, vooral die van Jean de Lorraine (1508 Het schip, een drie-schepen kerkhal stijl, is gebouwd in fasen, met een waarschijnlijke onderbreking in 1545 na de vervanging van de vorige. De oude Romaanse toren, nu geïntegreerd in een privé-eigendom, blijft een overblijfsel van het middeleeuwse gebouw.

De kerk herbergt zijkapellen, waaronder die van de Heilige Sepulchre (16de eeuw) en een kapel die verdween in 1748, gesticht in 1599 door Anne Fériet. In de 17e eeuw werd de priorij verenigd met de primatia van Nancy (1602), wat een afname van de documentaire literatuur betekende. De 18e en 19e eeuwse reparaties (dak in 1772 Een lokale traditie, de "verzonken", riep de begrafenis van de schedels in de muren op, een praktijk afgeschaft in 1760.

Het meubilair omvat geclassificeerde standbeelden (Vierge de Pitié, Mise au Tombeau) en 16e eeuwse glas-in-loodramen, gedeeltelijk verwoest tijdens de wereldoorlogen en vervangen in 1957/58 door de Simon-Marq en Pierre Chevalley workshops. De kerk, 48 meter lang, illustreert de flamboyante Lorraine Gotische architectuur, mixt Romaans erfgoed en 16e eeuwse innovaties.

Externe links