Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Klockhuis d'Eecke is een houten toren, typisch Vlaams erfgoed, gelegen op het kerkhof van de gemeente Eecke, in de regio Hauts-de-France. Gebouwd in de 17e eeuw, vervangt het een ingestorte toren in 1659. Dit monument, dat in 1989 als historisch monument werd genoemd, werd gebruikt om religieuze diensten, gemeentelijke evenementen aan te kondigen of om de tocsin te bellen, zoals een belfort.

In 1661-1662 werd een nieuwe torentoren herbouwd voor de kerk van St.Wulmar, maar de nabijheid van het religieuze gebouw werd als gevaarlijk beschouwd bij brand. In 1783 werd het ongeveer 20 meter verplaatst met houten rollers. De trillingen van de klokken, die zelfs de klok gedereguleerd hebben, leidden tot een versterking van de structuur in 1787 door dwarsbalken.

Het Klockhuis van Eecke is een van de laatste twee in Frans Vlaanderen, met dat van Hardifort. Het ondersteunt een roer en twee klokken, ter vervanging van de afwezige klokkentoren van de kerk. Dit monument, eigendom van de gemeente, illustreert de Vlaamse traditionele architectuur en haar centrale rol in het lokale leven.

Zijn naam, Klockhuis, weerspiegelt zijn primaire functie. In tegenstelling tot stedelijke belforten was dit type houten klokkentoren gebruikelijk in Vlaamse dorpen. Tegenwoordig getuigt het van een bedreigd landelijk erfgoed, waarvan de meeste soortgelijke voorbeelden verdwenen zijn (Fleêtre, Winnezeele, Berthen, Wallon-Cappel).

Externe links