Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kloosterboerderij van Meslay, gelegen in Parçay-Meslay (Indre-et-Loire), werd gebouwd rond 1220 onder impuls van Hugues de Rochecorbon, Abbé de Marmoutier. Ontworpen als een versterkte kloosterschuur, diende het als een landbouw bijgebouw aan de abdij, met een muur van behuizing, een monumentale poort naar de wachtkamer, en een grote stenen schuur met eiken frame. De architectuur weerspiegelt de economische en religieuze macht van Marmoutier in de middeleeuwen, waarbij agrarische, defensieve en symbolische functies worden gecombineerd.

De schuur, verbrand door de Engelsen tijdens de Honderdjarige Oorlog, werd herbouwd in de 15e eeuw, met een vijf-nave en dertien-spanframe, nog steeds zichtbaar vandaag. Na de Franse Revolutie werd het landgoed in 1791 verkocht aan architect François Derouet. In 1939 werden de schuur, de poort en een deel van de omheining geclassificeerd als historische monumenten. Tijdens de Tweede Wereldoorlog heeft een brand veroorzaakt door de explosie van een Duits munitiedepot het seigneuriale huis verwoest en andere gebouwen zwaar beschadigd.

Sinds 1964 organiseert de schuur een klassiek muziekfestival, opgericht door pianist Sviatoslav Richter, dat concerten inluidde met de Pianosonate nr. 2. Deze unieke plek, die middeleeuws erfgoed en het culturele leven combineert, illustreert de hedendaagse toewijzing van een monastieke site. De boerderij behoudt zeldzame elementen zoals de geminieerde baai van de poort, de blinde rozenkrans, en sporen van het ontbrekende ronde pad, getuigenissen van zijn defensieve verleden.

Oorspronkelijk was het complex ook een ontbrekende priorij, gekoppeld aan de aanwezigheid van de monniken die het landgoed beheren. De boerderij onderscheidt zich door zijn atypische versterkte plan voor een boerderij, met een gedeeltelijk bewaard gebleven muur van omheinde (noord-, zuid- en westzijde) en een veranda toren die dienst doet als hoofdingang. De structuur van de schuur, herbouwd na de Engelse vernietiging, rust op eikenstokken en stenen bases, kenmerkend voor de Cisterciënzer schuren.

De boerderij, 2,5 km ten noorden van Parçay-Meslay, tussen de D910 en de A10 snelweg, was een economische relais voor de abdij, zoals blijkt uit de geschenken van Fief uit de 11e eeuw (vooral die van Renaud de Hodet in 1061). Zijn geschiedenis weerspiegelt de politieke en militaire omwentelingen van de regio, van de Honderdjarige Oorlog tot de conflicten van de twintigste eeuw, en belichaamt de veerkracht van een erfgoed dat vandaag de dag gewijd is aan cultuur.

Externe links