Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

La Cigale is een iconische brouwerij in Nantes, ontworpen door de architect-keramist Émile Liibaudière en ingehuldigd op 1 april 1895. Ze wordt versierd door beeldhouwer Émile Gaucher en schilder Georges Levreau, ze belichaamt de uitbundigheid van Art Nouveau. Vanaf de opening trekt het de Nantes bourgeoisie en kunstenaars van het Graslintheater aan en wordt het een populaire ontmoetingsplaats, vooral door surrealisten als Jacques Prévert en André Breton.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd La Cigale bezocht door de Duitse bewoner, die zelfs advertenties publiceerde in de Pariser Zeitung om zijn klantenkring uit te breiden. Na de oorlog diende het als podium voor verschillende films, waaronder Lola van Jacques Demy (1961) en Jacquot de Nantes d'Agnès Varda (1991). Ondanks de dreiging van verlating in de jaren zeventig, werd het bewaard door zijn classificatie in de historische monumenten in 1964.

La Cigale werd in de jaren zestig van de vorige eeuw in dienst gesteld en keerde in 1982 terug naar zijn roeping als brouwerij. Vandaag de dag, het bestendigt de traditie van de grote Franse brouwerijen van de 19e eeuw en blijft een symbool van de Nantes cultuur, mengen architectonisch erfgoed en levendig sociaal leven. Zijn interieur, volledig beschermd, getuigt van de fascist van de periode en zijn centrale rol in de lokale geschiedenis.

La Cigale ligt aan het Graslinplein, tegenover het gelijknamige theater, en maakt deel uit van een stedelijk complex dat gekenmerkt wordt door elegantie en culturele activiteit. De architectuur en interieurdecoraties, geclassificeerd sinds 1964, maken het een opmerkelijk voorbeeld van de kunst van het leven in de Belle Époque, terwijl de historische omwentelingen van de twintigste eeuw.

Externe links