Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

La Ferme du Buisson, gelegen in Noisiel, Seine-et-Marne, is een voormalige industriële boerderij gebouwd tussen 1880 en 1888 door Émile Justin Menier, erfgenaam van de chocolade dynastie. Geïntegreerd met het agro-industriële complex van Menier, heeft het 1.500 hectare landbouwgrond beheerd om de fabriek te voorzien van grondstoffen (weit, bieten, melk). De architectuur, gesigneerd Jules Logre, mengt tweekleurige stenen en metalen frames, die de industriële esthetiek van de periode weerspiegelen.

De boerderij was een model van innovatie: chemisch mestlaboratorium, avant-garde landbouwmachines, vroege elektrificatie (al in 1889), en zelfs een particuliere spoorweg die het met de fabriek en het station in Emerinville verbindt. In 1889 was ze gastheer van de landbouwmachinewedstrijd van de Universele Tentoonstelling, waar president Sadi Carnot Claire Menier van de Orde van Landbouwverdienste decoreerde. De stal, 85 meter lang, symboliseerde deze moderniteit met zijn begane grond gewijd aan dieren en de vloer voor de opslag van granen.

Na de achteruitgang van het Menierrijk in de jaren zestig werd de boerderij, die woest was geworden, gered door de openbare ontwikkelingsinstelling Marne-la-Vallée (Epamarne). In 1979 gerehabiliteerd onder de impuls van Fabien Jannelle heropende ze in 1990 als multidisciplinair cultureel centrum: theater, bioscoop (geclassificeerd Art et Essay), hedendaags kunstcentrum (gelabeld in 2020) en mediabibliotheek. De gevels en daken werden in 1986 als historische monumenten vermeld.

Vandaag biedt de Ferme du Buisson, beheerd in EPCC, eclectische programmering (levende shows, tentoonstellingen, festivals zoals Time d'images of PULP), met behoud van het architectonisch erfgoed. De Muurtekening N°649 van Sol LeWitt, gemaakt als onderdeel van de artistieke 1%, markeert zijn anker in de hedendaagse kunst. De site blijft een unieke getuigenis van de 19e eeuw industriële utopie, het combineren van werknemersgeheugen en de huidige creatie.

Het complex omvat ook gemeenschappelijke tuinen, netelroos, en een restaurant, dat zijn rol als een plaats van leven volhardt. De jaarlijkse begroting (4,5 miljoen euro) wordt gefinancierd door de staat, de regio Île-de-France en de lokale autoriteiten. Sinds 2022 leidt Marion Fouilland-Bousquet het project, met een missie van artistieke verspreiding en territoriale animatie.

Externe links