Bouw van de semafoor 1861 (≈ 1861)
Eerste gebouw om de boten te bewaken.
1930
Gebiedsbescherming
Gebiedsbescherming 1930 (≈ 1930)
Een natuurmonument.
1936
Begin van het massatoerisme
Begin van het massatoerisme 1936 (≈ 1936)
Regelingen na betaald verlof.
1974
Nieuwe semafoor
Nieuwe semafoor 1974 (≈ 1974)
Vervanging van het 1861 gebouw.
1977
Overname van gronden
Overname van gronden 1977 (≈ 1977)
Departement behoudt de natuurlijke ruimte.
1999
Ontmanteling van semafoor
Ontmanteling van semafoor 1999 (≈ 1999)
Veranderde in een tentoonstellingsruimte.
2009
Milieubeheersplan
Milieubeheersplan 2009 (≈ 2009)
Maatregelen ter bescherming van de biodiversiteit.
2014
Integratie in Natura 2000
Integratie in Natura 2000 2014 (≈ 2014)
Speciale beschermingszone.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Époux Abegg-Simon - Hoteleigenaren
Beheerde het etablissement sinds 1936.
Oorsprong en geschiedenis
Het punt van de Grouin, gelegen in Cancale en Ille-et-Vilaine, is het noordelijkste punt van de gemeente. Deze wilde en rotsachtige plek, die op 40 meter boven de zee uitkomt, biedt een panoramisch uitzicht dat zich uitstrekt van Cape Fréhel naar Granville, door de baai van Mont-Saint-Michel en de Chausey eilanden. Een parcours, GR 34, laat je toe om een grot te verkennen bij eb, terwijl het eiland Landes, tegenover, een vogel- en botanisch reservaat herbergt. De naam roept een vergelijking op met de lies van een varken, vanwege zijn karakteristieke rotsvorm.
De site is sinds 1930 beschermd onder de Natural Monuments and Pictures Act. De Algemene Raad van Ille-et-Vilaine heeft sinds 1977 grond verworven om deze kwetsbare natuurlijke ruimte te behouden. Een semafore, gebouwd in 1861, werd in 1974 vervangen door een nieuw schip. In 1999 is de voormalige semafore een permanente tentoonstelling over het behoud van de natuurgebieden van de Smaragdkust.
Het puntje van de Groene maakt sinds 2014 deel uit van het Natura 2000-netwerk, met een verscheidenheid aan fauna en flora, waaronder zeldzame soorten zoals de Viper peliade of de Machaon. De site heeft sinds de betaalde vakantie van 1936, met voorzieningen zoals een hotel in 1936 en een camping in de jaren zeventig ervaren. Om de vegetatieerosie te beperken, werd in 2009 een beheersplan opgesteld, dat een geleidelijke herkolonisatie door lokale soorten mogelijk maakte.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog bouwde het Duitse leger een netwerk van bunkers, overblijfselen van de Atlantische Muur, nu gebruikt als schuilplaatsen door beschermde vleermuizen. Geologisch gezien bevindt de tip zich in het Armomerisch Massief, met leukogranieten uitlopers van 555 miljoen jaar. Dit graniet, geïnjecteerd langs een breuk, biedt opmerkelijke geologische waarnemingen, zoals schuifstructuren en karakteristieke mineralen.
De tip van de Grouin is ook een favoriete plek voor vogels, met soorten zoals de Pipit farlouse of de Pitchow. Tussen 1980 en 2007 werden naturalistische activiteiten georganiseerd om bezoekers bewust te maken. Tegenwoordig combineert de site ecologische conservering en publieke ontvangst, met maatregelen om de toeristische impact te beperken en tegelijkertijd het natuurlijke en historische erfgoed te waarderen.