Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het voormalige hospice van La Rochefoucauld, gelegen 15 avenue du Général-Leclerc in het 14e arrondissement van Parijs, is een neo-klassiek architectonisch complex in de vorm van U, gebouwd voornamelijk in de 18e eeuw. Opgericht in 1780 onder de naam van het Koninklijk Huis van de Gezondheid met de steun van Lodewijk XVI, was het bedoeld om zieke en hulpeloze militairen en geestelijken tegemoet te komen. De eerste financiering werd verstrekt door de burggraaf Anne Rosalie Chulvelin de La Rochefoucauld, terwijl de architect Jacques-Denis Antoine, bekend van het Hôtel de la Monnaie, de plannen opstelde, gedeeltelijk gemaakt voordat ze werd voltooid door Charles-François Viel de Saint-Maux.

Tijdens de Revolutie werd de vestiging omgedoopt tot het Montrouge National Hospital. Zijn inkomen kwam uit moestuinen, molens en steengroeven die aan het landgoed waren verbonden. In 1821 nam hij de naam La Rochefoucauld's hospice aan en werd in 1849 een ziekenhuis onder leiding van de Public Assistance. In de 19e eeuw werd het hoofdgebouw, op een verdieping met inbouw zolder, aangevuld met een linkervleugel met een kapel en ziekenboeg. De ruimtes werden georganiseerd naar geslacht: geldige mannen in het centrum, vrouwen aan de linkerkant en gemeenschappelijke diensten aan de rechterkant.

De site bevat een blik op Saux (n°25), een element van het 17e eeuwse Medici aquaduct dat het hospice gevoed met water, geïnspireerd door het mausoleum van Cyrus. In 1928 werd een historisch monument gebouwd voor zijn gevels, daarna in 1994 en 2004 voor zijn commons en aquaduct, het ziekenhuis sloot in 2019. Het diende als tijdelijk onderdak voor geïsoleerde vrouwen (2019-2022), toen als politiebureau tijdens het werk. De eens uitgestrekte tuinen werden verminderd door de Sceaux lijn (1895) en de bouw van het Hôtel des Postes in 1907.

Jean-Baptiste Dumangin (1744-1826), de hoofdarts van Liefdadigheid, was de eerste arts van het etablissement in 1782. Onder de Terror nam hij in 1795 deel aan de tempeltoren om Lodewijk XVII te behandelen, op verzoek van de Algemene Veiligheidscommissie. Zijn gratuite inzet voor hospices, bevestigd door revolutionaire certificaten, illustreert de liefdadige rol van deze instellingen. De architectuur, hoewel gedeeltelijk gerealiseerd, weerspiegelt het humanistische ideaal van de Lichten, het mengen van functionaliteit en neoklassieke esthetiek.

Tegenwoordig onderscheidt het voormalige hospice zich door zijn achtergevel zichtbaar vanaf de Avenue René-Coty en zijn integratie in het Parijse stadslandschap. Dicht bij de Hel Barrier en Montsouris Park, toont het de evolutie van de ziekenhuiszorg, van het oude regime tot moderne geneeskunde. De geschiedenis met het Medici aquaduct en de transformaties van de wijk (metro Mouton-Duvernet) maakt het tot een medisch, architectonisch en sociaal erfgoed.

Externe links