Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Ladres Basin voor Saint-Louis Ziekenhuis à Ax-les-Thermes dans l'Ariège

Ariège

Ladres Basin voor Saint-Louis Ziekenhuis

    1 Rue du Coustou
    09110 Ax-les-Thermes
Bassin des Ladres devant lhôpital Saint-Louis
Bassin des Ladres devant lhôpital Saint-Louis
Bassin des Ladres devant lhôpital Saint-Louis
Bassin des Ladres devant lhôpital Saint-Louis
Crédit photo : MOSSOT - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1300
1400
1800
1900
2000
1260
Stichting Saint-Louis Ziekenhuis
XIIIe siècle (seconde moitié)
Bouw van het stroomgebied van Ladres
Fin du XVIIIe siècle
Eerste schriftelijke vermelding van naam
11 juillet 1979
Registratie voor historische monumenten
2008-2009
Grote restauratie van het bekken
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Bassin des Ladres voor het ziekenhuis Saint-Louis (cad

Kerncijfers

Saint-Louis - Koning van Frankrijk Verdachte commandant via de graaf van Foix.
Comte de Foix - Lokale Lord Stichtte het bekken in 1260.
Pierrick Stephant et Hélène Teisseire - Archeologen (HADES) Auteurs van het opgravingsrapport 2007.

Oorsprong en geschiedenis

Het Ladres Basin is een thermaal pediliuvium gelegen in Ax-les-Thermes, Ariège, Occitanie regio. Gebouwd in de 13e eeuw, is het aaneengesloten naar Saint-Louis Hospital, gebouwd in 1260. Dit rechthoekige bekken van 12,50 m bij 10 m, omringd door drie graden graniet, werd gevoed door hete bronnen oorverdovend tussen stenen platen. Het werd gebruikt voor de behandeling van de metgezellen van Saint-Louis d'Armes, die lijden aan lepra of huidziekten na hun terugkeer van de kruistochten. In de omgeving hebben andere zwavelbronnen de middeleeuwse thermische installaties aangevuld.

Volgens de archieven werd het bekken in 1260 opgericht door de graaf van Foix, op verzoek van Saint-Louis, om de melaatse soldaten te behandelen. Zijn naam verscheen echter pas aan het eind van de 18e eeuw in schriftelijke documenten. De archeologische opgravingen van 2006 bevestigden de homogeniteit van de bouw, gedateerd vanaf de tweede helft van de 13e eeuw, hoewel de bovenste marge werd hersteld in de 19e eeuw. In de middeleeuwen was het in de barry van de baden, een oostelijke uitbreiding van de stad waar de thermale bronnen waren geconcentreerd.

Door de eeuwen heen heeft het bekken zijn gebruik veranderd: gemeentelijk washuis tot de jaren zestig, en daarna pediluvous na de restauratie in 2008-2009. Onder het trottoir werd vervolgens een betonnen kras toegevoegd om de ophef van vazen te vermijden. Het monument, dat sinds 1979 als historisch monument is opgenomen, is nu eigendom van de gemeente. Zijn dieet combineerde de hete heroplevingen en de overstroming van nabijgelegen fonteinen (Canons, Rossignol, Etuve).

De ansichtkaarten van het begin van de twintigste eeuw getuigen van het gebruik ervan als wash, terwijl de kadastrale archieven van 1827 en archeologische rapporten (zoals die van Pierrick Stephant en Hélène Teisseire in 2007) de evolutie documenteren. Het bekken kan overeenkomen met de balnea magis ("groot bad") geciteerd in de 14e eeuw teksten, omgeven door gebouwen eenmaal verdwenen in de moderne tijd tot een geplaveid plein (calade).

Externe links