Malpasset dam cut 2 décembre 1959 (≈ 1959)
Constructie trigger event.
1962–1965
Bouw van een dam
Bouw van een dam 1962–1965 (≈ 1964)
Periode van hoofdwerk.
1966
Inbedrijfstelling
Inbedrijfstelling 1966 (≈ 1966)
Begin van het meer operatie.
1988
Oprichting van de Fondurane Reserve
Oprichting van de Fondurane Reserve 1988 (≈ 1988)
Ornithologische bescherming op 43 ha.
16 septembre 2006
Laag registreren
Laag registreren 16 septembre 2006 (≈ 2006)
139,92 m door droogte.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Information non disponible - Geen sleutelteken genoemd
De brontekst vermeldt geen specifieke historische actoren.
Oorsprong en geschiedenis
Het Lac de Saint-Cassien is een kunstmatige dam gebouwd tussen 1962 en 1965 in het zuidoosten van Var, in Provence-Alpes-Côte d'Azur. Het werd gelanceerd in 1966 en werd gebouwd na de tragische breuk van de Malpasset dam in 1959 om de watertoevoer naar de zuidoostelijke Var steden en de Alpes-Maritimes veilig te stellen. Aangedreven door een kanaal dat de Siagne drijft en overigens door de White Riou, vervangt het het onvoldoende bezit van Malpasset, gedroogd in de zomer.
De dam, van dijktype, pieken op 158,50 m (NGF) en behoudt 60 miljoen m3 water op 430 hectare, waardoor het grootste waterreservoir in de Esterel. Hij verdronk gedeeltelijk het Romeinse aquaduct van Mons naar Fréjus, dat al in 1894 werd aangepast door een cementpijp. In 2006 daalde de droogte tot 139,92 m, een recordlaag. Het meer is vandaag de dag een belangrijke toeristische site, met voorzieningen zoals stranden, restaurants en niet-gemotoriseerde water activiteiten (behalve elektrische).
In 1988 werd het Fondurane Ornithological Reserve (43 ha), beheerd door CEEP, opgericht op zijn westkust om lokale wilde dieren te beschermen, waaronder trekvogels en aquatische soorten zoals Amerikaanse rivierkreeft of karper. Het meer is ook de thuisbasis van het trainingscentrum van de Ligue Côte d'Azur d'aviron, met infrastructuur gewijd aan hoog niveau roeien en recreatieve activiteiten. Vissen is gereguleerd, terwijl jagen en onderwaterduiken verboden zijn.
Het meer kruist gemeenten als Montauroux, Callian, Tanneron en Les Adrets-de-l'Estérel, en wordt doorgesneden door de Pont du Pré-Claou (RD 37) en een 400.000 volt THT lijn. Het water, bewolkt en zuurstofarm is de thuisbasis van een flora gedomineerd door myriophyls en een verscheidenheid aan visfauna (brochets, schuurders, slib). De site bewaart ook resten van het Romeinse aquaduct, gedeeltelijk ondergedompeld gedurende zeven kilometer.
Toponymicly, het meer ontleent zijn naam aan Saint Cassien, lokale patroon, en zijn dunbevolkt bewoonde gebied heeft gezien zijn kadastrale gebieden hernoemd om duplicaten te vermijden (zoals Biançon). Tegenwoordig combineert het nut (waterbron) en toeristische attractie, terwijl het behoud van een kwetsbaar ecosysteem gekenmerkt door invasieve soorten zoals zonnebaars of meervallen.
