Neolithische bezetting en bronstijd -4000 à -750 (≈ 2375 av. J.-C.)
Stad aan het meer en artefacten ontdekt.
-959
Vervaardiging van de kano van Chalain
Vervaardiging van de kano van Chalain -959 (≈ 959 av. J.-C.)
Monoxyle piraat in eikenhout gedateerd.
1904
Kunstmatig verlagen van het meer
Kunstmatig verlagen van het meer 1904 (≈ 1904)
Ontdekking en gedeeltelijke vernietiging van resten.
1911
Historische monumenten
Historische monumenten 1911 (≈ 1911)
Bescherming van archeologische sites.
1945
Brand van Chalain Castle
Brand van Chalain Castle 1945 (≈ 1945)
Permanent verlaten van het kasteel-relais.
2011
Registratie bij UNESCO
Registratie bij UNESCO 2011 (≈ 2011)
Werelderfgoed met Clairvaux.
2022
Sluiting van de camping
Sluiting van de camping 2022 (≈ 2022)
Milieubeschermingsmaatregel.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Famille Blandin - Voormalig eigenaar van het landgoed
Lords of Chalain and Fonten.
Oorsprong en geschiedenis
Lake Chalain is een meer van 232 hectare, het tiende grootste natuurlijke meer van Frankrijk, gelegen in een afgelegen functie van het Jura-massief, in de gemeente Fontenu. Gevormd door een gletsjer van het Quaternary, is het omlijst door kalksteen kliffen van 60 tot 80 meter en strekt zich uit 2,7 km lang en 1,1 km breed, met een gemiddelde diepte van 16,2 meter. Het water, gevoed door karst bronnen, stroomt in de verbranding van Ain via het ei rundvlees, een 2 km kanaal bediend voor waterkracht.
Archeologische opgravingen uitgevoerd in 1904, toen in de jaren 2000, onthulden een bezet meerstadje uit het Neolithicum (-4000 tot -750) in de Bronstijd, met uitzonderlijk bewaarde resten: gereedschap, wapens, houten of lederen kleding, en een monoxile kano van 9,35 meter gedateerd -959. Deze ontdekkingen, geclassificeerd als historische monumenten in 1911 en geregistreerd bij UNESCO in 2011, weerspiegelen een oude menselijke bezetting, hoewel gedeeltelijk vernietigd door de kunstmatige daling van het meer in 1904.
In de middeleeuwen werd rond de 13e eeuw een jachtkasteel-relais gebouwd op een heuvel van de afstandsbediening, herbouwd in de 16e en 18e eeuw, daarna verlaten na een brand in 1945. Het terrein, overgenomen door het departement Jura, is vandaag de dag een belangrijke toeristische bestemming, hoewel recente maatregelen (sluiting van de camping in 2022) gericht zijn op het behoud van het ecosysteem dat bedreigd wordt door eutrofiëring en vertrapting van beschermde gebieden.
Het meer is de thuisbasis van een rijke biodiversiteit, met plantensoorten beschermd op zijn calciumbanken, kwetsbaar voor menselijke activiteiten. Sinds 2023 wordt het niveau van het meer niet meer kunstmatig verlaagd, waardoor de tijdelijke stranden worden beëindigd om de milieueffecten te beperken. Wateractiviteiten (zeilen, duiken, vissen) blijven populair, maar motorische navigatie is verboden om de rust van de site te behouden.
Archeologische overblijfselen, waaronder palenhuizen die 5000 jaar geleden werden gebouwd, rustten op eiken of aspalen, met muren versterkt met bryophytes. Een deel van dit erfgoed werd vóór de huidige beschermende maatregelen beschadigd door bebouwing, landbouwdrainage en massatoerisme. Ontdekt objecten, zoals de kano van Chalain, worden tentoongesteld in het Jura Archeologie Museum in Lons-le-Saunier.
In 2022 markeerde een tragisch ongeluk de recente geschiedenis van het meer: een auto gleed uit op een ijsplaat voor het zinken, waardoor de dood van vier inzittenden. Dit evenement herinnerde aan de risico's die verbonden zijn aan het wintergebruik van de site, nu beheerd door de Régie départementale du Domaine de Chalain, die duurzaam en lokaal toerisme bevordert.