Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Lambert bakstenen werken, gelegen 15 rue de Dionval in Saint-Piat (Eure-et-Loir), is een voormalige steenfabriek en bakstenen werken opgericht in 1859 door Jean-Baptiste Lambert. Gelegen in de buurt van kleigroeven en de Chartres-Parijs spoorweg, benut het lokale hulpbronnen (loehmen, zand) om bakstenen, platte en vuurvaste tegels te produceren. Zijn eerste oven, die nu verdwenen was, werd tussen 1880 en 1910 vervangen door een 37 meter lange Hoffmann dubbele oven, innovatief voor zijn continue kooksysteem.

De site bestaat uit een centrale werkplaats met open haarden, houten drogers (vaste planken en mobiele clayettes), een lift voor ruwe bakstenen, en bijlagen: arbeiderswoning (circa 1900), kantoor, magazijn omgebouwd tot een werkplaats, en een slijpmachine voor gebarsten poeder. De kolengestookte Hoffmann oven (5 ton door koken) werkte van maart tot oktober met een cyclus van 15 dagen voor temperatuurstijging en 15 dagen voor koken. Een tunneldroger op rails, later toegevoegd, optimaliseerde de circulatie van bakstenen.

De baksteenfabriek, die tot 1997 in de familie Lambert bleef, had in 1937 22 mensen in dienst. De Russon dieselmotor uit de jaren dertig, die een stoommotor, loopbanden en een mixer vervangt tot de laatste uitschakeling in 1995. Zijn producten, lokaal en in Normandië verkocht, zouden gebruikt zijn om het Bichat ziekenhuis in Parijs te bouwen. Gerangschikt in 1999 en geselecteerd door de missie Bern in 2018, is het een zeldzame getuige van de ambachtelijke industrialisatie, met zijn originele gereedschappen bewaard.

De architectuur weerspiegelt een rationele organisatie: ventilatie door verstelbare luiken, warmteterugwinning voor drogers en ondergrondse galerijen die de oven verbinden met de schoorsteen. Keramische kolenverdelers, handmatig verplaatst, illustreren de vindingrijkheid van pre-industriële processen. De Lambert baksteen fabriek onderscheidt zich door zijn uitzonderlijke staat van bewaring, het aanbieden van een volledige lezing van baksteen en tegel productietechnieken van de 19e tot de 20e eeuw.

De economische, zij het lokale, reikwijdte uitgebreid tot naburige regio's dankzij de kwaliteit van haar vuurvaste gevlamde bakstenen. De stopzetting van de activiteiten in 1997 betekende het einde van een gezinssage van bijna 140 jaar, gekoppeld aan de winning van klei en de ambachtelijke verwerking. Vandaag de dag is de site een belangrijk industrieel erfgoed in het Centre-Val de Loire, vergelijkbaar met de stenen werken van Grossouvre en La Guerche, maar uniek door de integriteit van de installaties.

Externe links