Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Lantaarn van de Dood van Nonglard is een vier meter hoog cilindrisch gebouw gebouwd in de 17e eeuw in het dorp Nonglard, Haute-Savoie. Uniek in de regio, onderscheidt het zich door zijn vijf openingen gericht op de omliggende gehuchtjes, die door een kap worden overreden. De strategische ligging, op het kruispunt van de wegen die leiden naar de verschillende wijken en dicht bij de kerk, maakt het een centrale bezienswaardigheid in het lokale landschap.

Volgens de mondelinge traditie werd deze lantaarn opgericht na de epidemie van 1630 met als doel de verkeerde geesten weg te houden en de bevolking te beschermen. Het geloof in zijn apotropische macht weerspiegelt de religieuze en bijgelovige praktijken van die tijd, gekenmerkt door gezondheidscrises en de zoektocht naar goddelijke bescherming. Het monument, dat sinds 1964 als historisch monument is opgenomen, werd in 1996 gerestaureerd om zijn integriteit te behouden.

De structuur, eigendom van de gemeente, bestaat uit een stenen vat geboorde openingen bestemd voor lantaarns. Zijn sobere en symbolische architectuur illustreert de aanpassing van middeleeuwse tradities, zoals de lantaarns van de doden, aan een Savoyard context van de zeventiende eeuw. Hoewel het exacte gebruik ervan deels mysterieus blijft, getuigt zijn inscriptie in het erfgoed van zijn historische en culturele belang voor Nonglard en de Albanais regio.

De historische bronnen, waaronder de werken van Jean Brunier en Gilbert Viviant, onderstrepen het uitzonderlijke karakter in Savoie. Deze studies, gepubliceerd in lokale tijdschriften zoals Les amis du vieux Rumilly of de Revue Savoisienne, helpen de geschiedenis te documenteren, terwijl ze een aantal gebieden van schaduw, zoals de identiteit van zijn bouwers of de specifieke rituelen geassocieerd met het.

Externe links