Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De lantaarn van de doden van Moutiers-en-Retz is een 13e-eeuws Christelijk religieus gebouw gelegen in de stad Loire-Atlantique (Land van de Loire). Dit monument, het enige in zijn soort dat nog actief is in Frankrijk, werd gebruikt om een lamp aan te steken die de zielen van de overledenen leidde tijdens de nacht van de overtredingen en elke dood in de parochie. De structuur, 7 meter hoog, combineert een stenen toren die door een hemisferische kap en een kruis, toegankelijk door een spiraalvormige trap wordt overdekt. Oorspronkelijk werd het geïmplanteerd op de voormalige begraafplaats, nu uitgestorven, grenzend aan de parochiekerk van St Peter.

De bouw van dit type lantaarn was wijdverspreid in de 12e en 13e eeuw, voornamelijk in Limousin, Poitou en Saintonge. Dat van de Moutiers-en-Retz, gelegen op de noordelijke grens van dit gebied, zou zijn gebouwd in Tuffeau, een kwetsbare steen vervangen in de 19e eeuw door een meer bestendig materiaal. De grote reparaties van de 17e en 19e eeuw bemoeilijken de precieze datering van de originele elementen. Het monument, oorspronkelijk verlicht door een olielamp, werd geëlektrificeerd in de 20e eeuw. Sinds 1913 is het een historisch monument.

Een altaar en standbeeld gewijd aan de heilige Jozef, "de beschermheilige van een goede dood," sierde een kant van de toren. De lantaarn staat vandaag op het Kerk-Madamplein, ongeveer tien meter ten noorden van de Sint-Pieterskerk. De architectuur, met een cirkelvormig voetstuk en drie sommitale ramen, weerspiegelt de symbolische en herdenkingsfunctie. Hoewel zijn oorspronkelijke begraafplaats is verdwenen, behoudt het zijn spirituele en erfgoedrol, getuigend van de middeleeuwse begrafenispraktijken die nog in leven zijn in de regio.

De lantaarns van de doden, zoals die van de Moutiers-en-Retz, illustreerden het geloof in een licht dat zielen naar het hiernamaals leidt. Door hun geografische spreiding en hun huidige schaarste bestuderen ze objecten voor religieuze en architectonische geschiedenis. Dit monument, altijd onderhouden, bestendigt een traditie meerdere malen honderdjarig, terwijl het zich aanpast aan technische (electrificatie) en stedelijke (verdwijning van de begraafplaats).

Externe links