Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De lagune van de Calquière, gelegen in Mende in de regio Occitanie, dateert uit de 18e eeuw en ontleent zijn naam aan het gebruik van kalk (calx in het Latijn) door Tanners en wassers. Deze ambachtslieden behandelden er leer en wollen stoffen, een activiteit die al in 1701 werd bevestigd, de eerste schriftelijke vermelding van de site. Het monument staat tegen de overblijfselen van een oud wall, waaronder het water dat nodig is voor zijn werking stroomde.

De architectuur van het washuis bestaat uit een buitentrap die leidt naar een eerste gewelfde kamer, aangedreven door zeven pijpen. Deze oorspronkelijke waskom stroomt in het hoofdwasserhuis, een kamer verdeeld in twee gewelfde baaien van ongelijke hoogtes. Een smalle centrale bassin, geflankeerd door twee stenen banken langs de muren, verzamelt water voordat een lekkanaal het onder de wal gooit. Deze ontwerpen weerspiegelen een verfijnd hydraulisch ontwerp aangepast aan de behoeften van ambachtslieden.

Gerangschikt Historisch Monument in opdracht van 22 juli 1980, de Lair de la Calquière omvat zijn gewelven in de beschermde omgeving (kadastral AS 166). Hoewel de eigendom wordt gedeeld tussen de gemeente en een particuliere eigenaar, zijn de staat van instandhouding en de openheid voor het publiek niet gespecificeerd in de beschikbare bronnen. De locatie, tussen de Rue d'Augirau en de Rue d'Angiran, weerspiegelt haar integratie in de historische stedelijke structuur van Mende.

Externe links