Vernietiging van Castellacce 1843 (≈ 1843)
De buurt scheren om militaire redenen.
1853-1887
Bouw van de barakken van Ferrier
Bouw van de barakken van Ferrier 1853-1887 (≈ 1870)
Voormalig militair ziekenhuis en kazerne.
1952-1963
Beroep door het vreemdelingenlegioen
Beroep door het vreemdelingenlegioen 1952-1963 (≈ 1958)
Laatste militair gebruik voor conversie.
21 juin 1997
Opening van het Museum van Corsica
Opening van het Museum van Corsica 21 juin 1997 (≈ 1997)
Inauguratie na renovatie door Andrea Bruno.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Père Louis Doazan - Etnograaf en verzamelaar
Initiële museumfonds (3500 objecten).
Andrea Bruno - UNESCO-architect en -deskundige
Renovatie en ontwerp van het museum.
Oorsprong en geschiedenis
Het Corte Museum van Corsica werd in 1990 ontworpen op initiatief van de Corsicaanse regio, met steun van het Franse en EEG-Museadirectoraat. Een internationale architectuurwedstrijd selecteerde een project dat renovatie en moderniteit combineerde om de etnografische collecties van pater Louis Doazan te huisvesten, in opdracht van het Nationaal Museum voor Volkskunst en Tradities. Het museum opende zijn deuren op 21 juni 1997 in de muren van de voormalige Serrurier barakken, een laat neoklassiek gebouw geïntegreerd met de citadel van Corte, waarvan de wallen dateren uit de 15e en 18e eeuw.
De Serrurier barakken, gebouwd tussen 1853 en 1887, hadden verschillende toepassingen: militair ziekenhuis (1853), detentiecentrum voor politieke gevangenen (1856), en barakken bezet door het Vreemde Legioen (1952-1963). De architect Andrea Bruno, een UNESCO-expert, heeft deze site omgetoverd tot een voorbeeldig museum, dat de oorspronkelijke architectuurstructuur (transversalen, gebogen baaien) onthult en flexibele tentoonstellingsruimtes integreert. Zijn minimalistische benadering benadrukt de primaire functie van het museum: een glimp geven om het te begrijpen, zonder de aandacht af te leiden door overbodige decoraties.
De oorspronkelijke collecties, verrijkt sinds de opening, omvatten etnologie (kostuums, meubels, gereedschappen), lokale geschiedenis, oude fotografie en geluidsarchieven. Het museum verkent ook het hedendaagse Corsica, met onderwerpen als industrialisatie, toerisme en identiteitszoektocht. De Doazan Gallery van het museum brengt 3.500 etnografische objecten samen, terwijl een verzameling reclameposters (1891-1998) de evolutie van het eilandtoerisme illustreert.
Het gebouw zelf, vroeger gelegen op het Castellacce district (opgelost in 1843 om militaire redenen), belichaamt de historische lagen van Corte. De renovatie van Andrea Bruno kon respect voor de bestaande structuur verzoenen met innovatie, met verschillende routes, lichtspelen en samenhang tussen de (militaire) en huidige (culturele) functies van de site. Deze dialoog tussen geschiedenis en moderniteit maakt het een unieke plek, waar neoklassieke bezuinigingen een troef worden voor de museumografie.
Het museum van Corsica onderscheidt zich ook door zijn erfgoedbibliotheek en geluidsbases, als aanvulling op een cultureel aanbod dat verder gaat dan het traditionele kader van etnografie. Het maakt deel uit van een dynamische aanpak, die de sociale, economische en culturele belangen van Corsica weerspiegelt en tegelijkertijd het collectieve geheugen van het eiland behoudt.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen