Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De prehistorische locatie van de Quina, gelegen in de buurt van Gardes-le-Pontaroux in Charente (Nouvelle-Aquitaine), strekt zich uit over 700 meter en bestaat uit twee verschillende afzettingen: het stroomopwaarts station (Moustariër) en het stroomafwaartse station (Aurignacien, Châtelperronien). Ontdekt in 1872 door Gustave Chauvet, notaris en amateur archeoloog, werd de site aanvankelijk verkend om zijn neolithische overblijfselen voordat bleek paleolithische lagen rijk aan litithische instrumenten en dierlijke botten. De opgravingen van Chauvet en zijn medewerkers, zoals Philippe Ramonet, brachten de karakteristieke Musteriaanse industrie, waaronder convexe schrapers, alsmede sporen van Nederlandse bezetting aan het licht.

In 1905 verwierf de arts Léon Henri-Martin het depot en voerde er systematische opgravingen uit van 1906 tot 1936, gevolgd door het werk van zijn dochter Germaine Henri-Martin (1953/1965). Hun onderzoek bevestigde de aanwezigheid van 27 Neanderthalers, waaronder een vrouwelijke primaire begrafenis (La Quina 5) en een achtjarig kind (La Quina 18). Het upstream station leverde ook gevormde botten (buffalo en paardenlelies), geïnterpreteerd als kommen of lepels, vergelijkbaar met die van Fort Harrouard. Het downstream station, opgegraven uit 1922, onthulde aurignacian lagen boven op een sjaal-perronaal niveau, zonder tussenliggende steriele horizon.

De site werd geclassificeerd als een historisch monument in 1984 vanwege het belang ervan voor het begrijpen van het Midden- en Boven Paleolithicum. Ontdekkingen, zoals de Aurignacian sagae tips of de Mossterian tools met "Quina" touch-up, hielpen bij het definiëren van de Quina-type Mossterian, een aparte culturele factie. Latere opgravingen (1985.

Onderzoeksgeschiedenis weerspiegelt de evolutie van archeologische methoden, van Chauvet's vroege empirische waarnemingen tot moderne wetenschappelijke analyse. De debatten van de 19e eeuw, zoals die over kalksteenballen of de relatie tussen Chelleen en Moustarisch, illustreren de controverses van die tijd. Vandaag de dag blijft de Quina een referentie voor de studie van Neanderthalers en de overgang naar Homo sapiens in West-Europa.

Externe links