Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Lech de Langonbrach is een megalithisch monument gelegen in het gehucht Langonbrach, ten westen van Landaul (Morbihan). Het is een 2,40 m hoog piramidaal granieten blok met taps toelopende vlakken (70 cm aan de basis, 20 cm aan de bovenkant). Een van zijn gezichten draagt een kruis dat is geankerd door een gedeeltelijke Latijnse inscriptie, misschien het oproepen van Kilezoc, dochter van Conbert, volgens Louis Marsille's interpretatie in 1936. Een kleine keltische stele is vlakbij, langs de weg.

Daterend uit het Neolithicum, zou deze Lec Zo sluit hij zich aan bij andere lokale voorbeelden van menhirs of lect-hs die door het christendom opnieuw worden geïnvesteerd, zoals die van Men-er-Menah of Pen-et-Pont. Genoemd in 1857 door Charles de Keranflec Vóór 2011 stond hij midden op de weg voordat hij bij de kapel Saint-Maurille werd geplaatst.

Bij decreet van 17 juni 1942 werd een historisch monument geregeerd, de Lech de Langonbrach illustreert de middeleeuwse toewijzing van prehistorische monumenten. Zijn Latijnse inscriptie, in unciale personages, werd door Wendy Davies geïnterpreteerd als een grafschrift voor Britou, zoon van Conbritus en Drilego, wat een grafelijke functie suggereert in de 8e-IXe eeuw. De stele, gemaakt van monolithisch roze graniet, markeert ook een historisch kruispunt tussen Landevant, Locoal-Mendon en Larmor.

De nabijheid van de rivier d'Étel concentreert zich op verschillende gechristelijke lechs, getuige van een gemeenschappelijke praktijk in Bretagne. Het monument, eigendom van de gemeente Landaul, is het onderwerp van reizen in verband met de evolutie van het oude netwerk. De piramidale vorm en gravures maken het een opmerkelijk voorbeeld van de overgang tussen heidense aanbidding en christendom, typisch voor het Morbihanische megalithische erfgoed.

Externe links