Overlijden van Prostlon 875 (≈ 875)
Prinses Breton associeerde met de stele.
IXe–XIIe siècles
Christianisering van de stele
Christianisering van de stele IXe–XIIe siècles (≈ 1250)
Toegevoegde gravures (kruis, Latijnse inscriptie).
12 février 1942
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 12 février 1942 (≈ 1942)
Officiële bescherming bij ministerieel decreet.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Lech de Pen-er-Pont aan de rand van de wijnweg van Mendon naar Locoal: classificatie bij decreet van 12 februari 1942
Kerncijfers
Prostlon - Prinses van Bretagne (IXe eeuw)
Dochter van Solomon, gerelateerd aan registratie.
Salomon - Koning van Bretagne
Vader van Prostlon, indirecte vermelding.
Pascweten - Graaf van Vannes (874
Prostlon's man, historische context.
Oorsprong en geschiedenis
De Lech de Pen-er-Pont, ook bekend als de Prostlon Stele, is een megalith gelegen in het gehucht Pen-Pont-en-Mendon, nabij het gelijknamige kruis, in de gemeente Locoal-Mendon (Morbihan). Dit monument van de IJzertijd, gebruikt als begrafenis, onderscheidt zich door zijn spindelvorm en zijn 2,20 m hoogte. Het heeft posterior gravures, waaronder een gepatteerde kruis toegeschreven aan de Tempeliers periode en de Latijnse inscriptie CROUXX PROSTLON, wat betekent "Cross of Prostlon." Deze toevoegingen dateren waarschijnlijk tussen de 9e en 12e eeuw, wat zijn christendom markeert.
De stele wordt geassocieerd met Prostlon, dochter van koning Salomon van Bretagne (IXe eeuw) en echtgenote van Pascweten, graaf van Vannes tussen 874 en 878. Overleden in 875 en begraven in Redon, haar symbolische aanwezigheid in Locoal-Mendon suggereert dat ze daar zou zijn gestorven. Het monument, beschreven in 1936 in het Bulletin van de Morbihan Polymathic Society, illustreert het christelijke hergebruik van heidense sites. Sinds 12 februari 1942 is het een historisch monument.
De Lech de Pen-er-Pont maakt deel uit van een dicht megalithisch landschap, typisch voor Morbihan. Zijn dubbele roeping, protohistorische begrafenis en vervolgens middeleeuwse herdenkingsmonument maakte hem getuige van de culturele overgangen in Bretagne. De Latijnse gravures en het kruis benadrukken de invloed van de tempeliers op het eiland Locoal, terwijl de classificatie in 1942 zijn erfgoed belangrijk bevestigt.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen