Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Behuizingsorganen; gevel van de overblijfselen van de omheinde gebouwen in het Noorden; omheinde muren met de wachtkamer; plaat van het land dat de binnenplaats van het gebouw vormt (cad. A 464-469): inschrijving bij beschikking van 22 februari 1991
Kerncijfers
Comte d'Anjou - Oorspronkelijke sponsor
Kasteel gebouwd in 1147.
Oorsprong en geschiedenis
De seigneury van de Bois, gelegen in Le Coudray-Macouard in het Pays de la Loire, is een versterkte landhuis gebouwd in de 15e eeuw, en vervolgens herontworpen en uitgebreid in de 16e eeuw. Deze site bevat een logis in balgen en tufa steen, met een dagelijkse schroeftrap, evenals een kapel met gotische gewelven (gebroken kraai, kernkoppen, cul-de-four). De overblijfselen onthullen ook een behuizing en een vierkante toren toegevoegd in de 16e eeuw, terwijl een nieuw huis met gewone mensen werd gebouwd in de 18e eeuw west. Het landgoed maakt deel uit van een troglodytisch netwerk (columbier, persen, kelders), gedeeltelijk herontworpen in de 19e eeuw.
Het landhuis maakt deel uit van de geschiedenis van een ouder Comtal kasteel, gebouwd in 1147 voor de graaf van Anjou, vernietigd en herbouwd voordat het werd geschoren in 1824. De vroege kapel (XII eeuw), die werd parochiekerk in de 17e eeuw, behoudt Romaanse elementen (chapiteaux XII-XIIIe) en een klokkentoren herbouwd in 1776. In 1954 werd een monumentale poort op de westelijke gevel gebouwd. De beschermingen onder de historische monumenten (1991) hebben betrekking op de behuizing, de omheinde muren en de binnenplaats.
De opeenvolgende transformaties illustreren de evolutie van defensieve en residentiële behoeften, van het middeleeuwse fort tot de seigneuriële residentie van de moderne tijden. De site combineert dus militaire, religieuze en binnenlandse architectuur, die de historische stratificaties van Anjou weerspiegelt. De 19e-eeuwse ontwikkelingen (neogothische entreeopening, hergebruik van troglodytische bases) tonen een verlangen naar een romantische herinterpretatie van het middeleeuwse erfgoed.
Geschatte locatie (discipline van a priori bevredigend) en kadastrale adres (onderdelen A 464 tot 469) bevestigen de territoriale voetafdruk van het domein. Hoewel de praktische informatie gedeeltelijk openstaat voor het bezoek, blijft zij beperkt tot de elementen die bij het decreet van 1991 zijn beschermd, zonder nadere bijzonderheden over de huidige toegangsregelingen.
