Ongevallen van Jean-François Lemoine 1991 (≈ 1991)
Oorsprong van het project aangepast aan handicaps
1994-1998
Bouw van het huis
Bouw van het huis 1994-1998 (≈ 1996)
Geregisseerd door Rem Koolhaas voor Lemoine
1998
Prijs van zilver vierkant
Prijs van zilver vierkant 1998 (≈ 1998)
Architectuurprijs voor Koolhaas
28 novembre 2002
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 28 novembre 2002 (≈ 2002)
Volledige bescherming van het gebouw
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Het hele huis (geval AS 446): inschrijving bij beschikking van 28 november 2002
Kerncijfers
Rem Koolhaas - Architect
Ontwerper van het huis Lemoine
Jean-François Lemoine - Sponsor en eigenaar
Voormalig voorzitter van de South West Group
Oorsprong en geschiedenis
Lemoine House is een privéwoning ontworpen door de Nederlandse architect Rem Koolhaas tussen 1994 en 1998. Gesponsord door Jean-François Lemoine, voormalig voorzitter van de raad van bestuur van Groupe Sud Ouest, die na een ongeval in 1991 een motorhandicap werd, bevat ze gedurfde architectonische oplossingen om zich aan haar handicap aan te passen. Het huis is georganiseerd op drie niveaus (binnenkamers, woonkamer, kamers) verbonden door een hydraulische lift platform van 3 x 3,5 m, symbool van de functionele en experimentele aanpak.
Het gebouw, dat zich uitstrekt over 500 m2 op een heuvel met een panoramisch uitzicht op Bordeaux, verkent de thema's van Koolhaas: dissymmetrie, superpositie van volumes en heterogeniteit van materialen. Zodra het was voltooid, werd het bekroond met de Silver Square Prijs in 1998 en was volledig geregistreerd als een historisch monument in opdracht van 28 november 2002. Ontworpen om te evolueren met de behoeften van de eigenaars, belichaamt het een reflectie op het aanpassingsvermogen van de habitat.
Het huis van Lemoine werd ook gebruikt als decor voor de film Koolhaas Houselife (2008), waarin het dagelijks gebruik wordt gedocumenteerd. Het erfgoed inscriptie benadrukt zijn rol in de geschiedenis van de hedendaagse architectuur, het combineren van technische innovatie en het reageren op een persoonlijke behoefte. De beschikbare bronnen (Wikipedia, Monumentum, Merimée basis) bevestigen zijn adres op de 2 paden van de Plateaux naar Florirac, in Gironde (code Inzie 33167).