Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

La grotto des Fées, ook bekend als hole des Fées, ligt in Leucate, in het departement Aude in de regio Occitanie. In de buurt van de oever van de Leucate-vijver wordt het meermaals gedumpt, wat leidt tot verdronken omhulsels die 120 meter lang zijn en 34 meter diep zijn. Deze natuurlijke plek, met zijn kenmerkende geologische kenmerken, heeft gediend als een toevluchtsoord en een plaats van aanbidding door de tijden heen.

De eerste opgravingen, uitgevoerd tussen 1909 en 1919 door Th. en Ph. Helena, onthulden gevarieerde archeologische meubels in de ingang en in de grot. De gevonden voorwerpen omvatten vuursteenmessen, een ingesneden vaas, een hasj polisher, zijke keien, bot kralen, versierd aardewerk (misschien campaniform), een klauw hanger, en verspreide botten, waaronder drie schedels onderzocht door R. Riquet. Deze artefacten suggereren een menselijke bezetting daterend uit Eneolithicum III, met name Chalcolithicum (2000-1800 v.Chr.), een periode gekenmerkt door het gezamenlijke gebruik van steen en metaal.

De grot leverde ook Gallo-Romeinse voorwerpen, waaronder terracotta ex-votos. Deze figuren, ruwweg gevormd in grijze, gele of rode aarde, vertegenwoordigen godheden zoals Mercurius, Minerva of Venus, evenals gedrapeerde karakters. Ze getuigen van lokale religieuze praktijken, waar de inwoners van Leucate deze beeldjes aan de goden aanbood. Deze ontdekkingen bevestigen het culturele belang van de site tijdens de oudheid.

Vanwege zijn archeologische en historische rijkdom werd de grot van de feeën in opdracht van 10 september 1924 geclassificeerd als historische monumenten. Vandaag de dag blijft het een symbolisch erfgoed van de gemeente Leucate, beheerd door de gemeente en beschermd voor toekomstige generaties.

Externe links