Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het middeleeuwse huis van Cherconnay, gelegen in de gemeente Longré in Charente, domineert het gehucht Vivier-Estrain (voorheen Vivier-Estrain). Dit monument, gebouwd in de 14e en 15e eeuw, presenteert zich als een rechthoekig gebouw langgerekt op een verdieping, bedekt met platte tegels. De noordelijke gevel wordt gekenmerkt door een ronde toren met een pepervormige toren, doorboord met boogschieten, terwijl de transversale ramen opmerkelijk bewaard blijven. In 2012 werd een respectvolle restauratie gestart om de architectonische authenticiteit ervan te behouden.

De eerste bekende heer van het huis was Ithier Corgnol, wiens zoon Aubert, heer van Vivier-Estrain en Tesse, bestendigde de afstamming. In 1654 veranderde het pand in handen en in 1766 werd het overgedragen aan Louis Duge de Bernonville door het huwelijk van Catherine Brumeaud. Deze familie hield het huis tot 1928. Het monument, verdeeld in twee in 1796, behoudt nu slechts een haard van oorsprong (15de eeuw). Het werd opgenomen in de inventaris van historische monumenten op 23 december 1994 (beschermde gevels en daken in 1991).

Op architectonisch niveau combineert het huis twee niveaus in het noorden en twee verdiepingen in het zuiden (huidige kelders). De openingen van de zuidelijke begane grond, in segmentale boog, dateren uit de 18e eeuw, terwijl de baaien van hoogte zijn origineel. De traptoren, toegankelijk door een deur versierd met een gebogen boog in de lofzang (tweede helft van de 15e eeuw), wordt overdekt door een peper. Na de Tweede Wereldoorlog werden verschillende bijgebouwen, waaronder een vierkante toren, gesloopt, wat de originele set gedeeltelijk veranderde.

De site, gelegen in de Merimée basis onder Insee 16190 (Charente, Nouvelle-Aquitaine), ligt ongeveer op 5184 Le Vivier, 16240 Longré. De geografische nauwkeurigheid wordt op basis van beschikbare gegevens geschat op een laag niveau (5/10). Hoewel het huis van Cherconnay door de eeuwen heen gedeeltelijk is aangepast, blijft het een opmerkelijk getuigenis van middeleeuwse seigneurische architectuur in Poitou-Charentes.

Externe links