Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het huis van La Barre, ook wel Château de la Barre genoemd, is gelegen in de gemeente Villejoubert, in Charente, 16 km ten noorden van Angoulême. Zijn verhaal begon in 1487, de eerste vermelding van het fief in een graaf van Jean Triquot, schildknaap en seigneur van La Barre, vazal van de seigneur van Montignac. Het gebouw van het kasteel, gelegen nabij een bron en dicht bij het oude kasteel d'Andone, wordt toegeschreven aan Jean Triquot of zijn schoonzoon Antoine Horric aan het begin van de zestiende eeuw. De familie Horric, een protestant, behield het landgoed tot het einde van de 17e eeuw, zoals blijkt uit zijn wapens gegraveerd op een toren.

In 1771 werd het huis overgedragen aan de familie Duboys de la Bernarde, na een waarschijnlijke verkoop aan François Gourdin in de vorige eeuw. Tijdens de Revolutie zag Louis Robert Duboys de La Barre, als een emigrant, het landgoed in beslag genomen en verkocht in 1796 aan Pierre Dubois, departementaal beheerder en neef van de eigenaren. In 1803 verkocht hij het huis aan Louis Robert. De familie Duboys bezat het tot 1990, toen het huis, zijn torens, dovecote en zijn versterkte resten werden vermeld als historische monumenten.

Architectuur, het huis organiseert rond een driehoekige binnenplaats, met een lichaam van rechthoekige huizen geflankeerd door ronde en vierkante torens (XVIde eeuw), waarvan een bevat een spiraalvormige trap. De achthoekige dovecote, zeldzaam in Charente, en de overblijfselen van een oudere circulaire lek completeren het geheel. In het oosten, een terras met tuin en zwembad domineert de site, altijd prive en niet open voor het publiek. Het interieur bewaart middeleeuwse schoorstenen en 18e-eeuws houtwerk, wat de opeenvolgende veranderingen in het gebouw weerspiegelt.

Het huis illustreert de evolutie van een protestantse seigneurie in Charente, gekenmerkt door familieallianties en architectonische aanpassingen tussen de Renaissance en de moderne tijd. De registratie in 1990 onderstreept de erfgoedwaarde van haar defensieve elementen (mâchicoulis, niches) en haar ruimtelijke organisatie, typisch voor de landelijke adellijke huizen van de regio.

Externe links