Eerste bouw XVe siècle (≈ 1550)
Rechthoekige bouwwerken en monumentale schoorstenen
1837
Kadastrale plan
Kadastrale plan 1837 (≈ 1837)
Eerste gebouw nog zichtbaar
22 juin 1994
Registratie MH
Registratie MH 22 juin 1994 (≈ 1994)
Bescherming van de woning (zaak H 1704)
Fin XIXe - début XXe siècle
Gedeeltelijke reconstructie
Gedeeltelijke reconstructie Fin XIXe - début XXe siècle (≈ 2025)
Bijna vernietigde noordelijke vleugel
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Logis (Zaak H 1704): boeking bij beschikking van 22 juni 1994
Kerncijfers
Information non disponible - Geen naam geciteerd
Bronnen vermelden geen tekens
Oorsprong en geschiedenis
Het huis van de Chemeraults in Brux, geclassificeerd als een historisch monument, is een typisch voorbeeld van de kleine landhuizen van de 15e eeuw in het zuiden van Wenen. Zijn archeologische analyse onthult drie fasen van de bouw: een eerste tussen de 15e en 16e eeuw, dan aanpassingen in de 19e en 20e eeuw. Het oorspronkelijke gebouw, rechthoekig en geflankeerd door een toren, werd gedeeltelijk herbouwd na 1837, terwijl een vleugel in ruil voor plein werd toegevoegd aan het oosten. Vandaag de dag, het landgoed combineert nobele huizen en agrarische bijgebouwen, omgeven door overblijfselen van een behuizing (wanden, geruïneerde toren, klassieke poort).
De oostelijke gevel, verdeeld in twee spanten, heeft geslepen ramen, terwijl de westelijke gevel, meer heterogeen, bevat hergebruik elementen. Binnen, een vestibule leidt naar een kapel verlicht door een geminieerde baai en een grote kamer met drie 15de eeuwse schoorstenen, kenmerkend voor het tijdperk. De zolder herbergt een stevige chevron frame. Dit huis, representatief voor bescheiden seigneuriale woningen, onderscheidt zich door zijn geografische isolatie in het zuiden van het departement.
De bijgebouwen, georganiseerd in twee vleugels rondom een binnenplaats, tonen openingen met hergebruikte lijsten. Een gedeeltelijk afgeschoren toren in een klokkentoren completeert het geheel. Het landgoed, opgenomen in de inventaris in 1994 (H 1704), weerspiegelt de architectonische evolutie van een landhuis gedurende zes eeuwen, met behoud van opmerkelijke middeleeuwse elementen zoals de monumentale schoorstenen.