Eerste bouw XVe siècle (≈ 1550)
Château Lesvescault gebouwd door de bisschoppen.
1951
MH-classificatie
MH-classificatie 1951 (≈ 1951)
Registratie van torens, veranda en muur.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De twee oude torens met de veranda en de muur aan beide zijden, aan de tempelstraat: inscriptie bij decreet van 4 december 1951
Kerncijfers
Évêques de Poitiers - Eigenaren en sponsors
Fief en residentie tot de Revolutie.
Oorsprong en geschiedenis
Het huis van de Torens is het enige overblijfsel van het kasteel Lesvescault, gebouwd in de 15e eeuw in de stad Villefagnan door de bisschoppen van Poitiers, waar deze gemeente afhankelijk van was voor de revolutie. Dit episcopale fief beschutte hun lokale residentie, gekenmerkt door defensieve architectuur: twee ronde torens met platte tegels frame een ingang veranda, uitgebreid door een hek muur. Deze elementen, die sinds 1951 als historische monumenten worden genoemd, behouden sporen van beugels en mâchicoulis, evenals een gecrenelleerde galerie gedragen door stenen consoles. Binnen, de torens zijn voorzien van koepel gewelfde begane grond, terwijl de toegang was ooit via een trap die nu was verdwenen, gekoppeld aan het verwoeste huis lichaam.
De site bezette een strategisch kruispunt van Villefagnan, onderstreept door een monumentale ingang die een volwandige poort en een voetgangersdeur combineert. Op de binnenplaats, de muur herhaalt het patroon van de slot consoles, met toegang tot de galerie via een spiraalvormige trap in een gecorbelde toren. Er blijven ook twee vierkante torens over, geïntegreerd met het nog staande deel van het huis. In het midden van de binnenplaats contrasteert een recente constructie met middeleeuwse overblijfselen. Het huis illustreert zo de episcopale kracht in Poitou-Charentes, waarbij residentiële functies en symbolen van defensief prestige worden gemengd.
Het gebouw weerspiegelt de geschiedenis van Villefagnan, het fief van de bisschoppen van Poitiers tot aan de revolutie, en zijn rol in het bisdom. De beschermde elementen (toeren, veranda, muur) getuigen van een overgangsarchitectuur tussen de Middeleeuwen en de Renaissance, waar militaire apparaten (mâchicoulis) naast meer residentiële voorzieningen staan. De locatie aan de Rue du Temple (voorheen 2 Rue du Temple) en de inscriptie in 1951 maken het een emblematisch erfgoed van de Charente, nu toegankelijk voor bezoeken of culturele evenementen.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen