Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Le logis du Maine blanc is een middeleeuwse toren gelegen in Angoulême, in het district Saint-Martin, Charente. Gebouwd in de late 16e of vroege 17e eeuw, is het het enige overblijfsel van een oude versterkte landgoed. De toren, gemaakt van gesneden steen, diende waarschijnlijk als wachttoren voor een huis dat nu weg is. Het wordt gekenmerkt door defensieve architectuur, met assommoirs en een gecorbelde trapkoepel, bedekt met een hemisferische stenen kap.

In 1772 werd het landgoed overgenomen door Emmanuel Sazerac, koningsadviseur en wethouder van Angoulême, nadat het eigendom was van Jean Élie Duboys de la Bernarde. De familie Sazerac, een lokale notabele, bezit ook het Valette fief, dicht bij de White Maine. In de 19e eeuw, in 1863, werd het landgoed omgetoverd tot een agrarisch weeshuis voor jongens door de heer Leclerc-Chauvin en zijn vrouw, Angoumois filantropisten. Dit etablissement, dat alle gebouwen beslaat, is nog steeds actief als het departementale kindercentrum.

De toren werd genoemd als historische monumenten op 4 maart 1925 vanwege zijn architectonische en historische belang. Het onderscheidt zich door zijn defensieve elementen, zoals de schalen en assommoirs, evenals het rechthoekige dak. De oostelijke gevel, doorboord met driehoekige voorruiten, kijkt uit op een tuin. De dubbele trap, bereikbaar via een gang op de begane grond, serveert de drie verdiepingen van de toren, elk bestaande uit een enkele kamer.

Het monument illustreert de evolutie van een seigneuriële site als een liefdadigheidsinstelling, met behoud van sporen van zijn defensieve verleden. De architectuur, het mengen van stenen en stenen daken, weerspiegelt de constructieve technieken van de 16e en 17e eeuw in Angoumois. Vandaag de dag is de toren geïntegreerd in een set gewijd aan de kindertijd, die een sociale roeping die in de 19e eeuw gestart.

Externe links