Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Priorij van Notre-Dame de La Charité-sur-Loire, opgericht in 1059 door Guillaume Ier, Graaf van Nevers, is een Benedictijnse priorij die afhankelijk is van de abdij van Cluny. Hij werd een van de vijf belangrijkste clunisische priories, bijgenaamd "senior dochters." De kerk, de tweede grootste in Frankrijk na Cluny III, symboliseert de uitstraling van de orde door zijn zorgvuldige inrichting en zijn bed met stralende kapellen. De site werd in 1840 als historisch monument opgenomen en werd in 1998 als Werelderfgoed van UNESCO opgenomen voor zijn rol op de wegen van Santiago de Compostela.

De priorij heeft een turbulente geschiedenis: gedeeltelijk verwoest door Viking raids in de 9e eeuw (een klooster genaamd Seyr bestond er rond het jaar 700), werd herbouwd in de 11e eeuw onder Prior Gérard de Cluny. In de 13e eeuw braken financiële en politieke conflicten uit tussen Cluny en La Charité, verergerd door oorlogen en een verwoestende brand in 1559. De gebouwen, beschadigd, werden gedeeltelijk gerestaureerd in de 17e en 18e eeuw, met name onder de vroegere Nicolas Colbert en de kardinaal van Bernis.

De Franse Revolutie sloot het klooster in 1791. De kerk wordt parochie, terwijl de kloostergebouwen, verkocht, achtereenvolgens een fabriek, een schoenenfabriek en een wijnhandel. Deze industriële beroepen beschermen het terrein tegen vernietiging, ondanks schadelijke transformaties. In 1840 voorkwam Prosper Mérimée zijn sloop voor de route van een koninklijke weg. Sinds 2001 is de priorij het onderwerp van een uitgebreid restauratieproject.

De architectuur van de priorij combineert Romaanse elementen en latere wijzigingen. Het westelijk tympanum (1130 Het bed, herontworpen in de 12e eeuw, omvat een walk-in en stralende kapellen. Conventuele gebouwen, herbouwd na de 13e eeuw branden, omvatten een klooster, een prioraat huis en een zout zolder.

De priorij is de thuisbasis van prominente figuren, zoals Dom Robert Mauvielle, een subprieur die stierf aan de pest in 1628 na de behandeling van de zieken, of de kardinaal van Bernis, die de site hersteld in de 18e eeuw. De oprichters en beschermers van Nevers speelden een sleutelrol in de geschiedenis, met name door middel van arbitragevonnissen zoals die van 1224, goedgekeurd door Lodewijk VIII. Archeologische opgravingen in 2015 onthullen sporen van eerdere bezetting en verrijken het begrip van de site.

Toekomst

Het belangrijkste belang van Liefdadigheid ligt in de authenticiteit van de site.

Externe links