Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

House, 28 Rue de l'Église au Croisic au Croisic en Loire-Atlantique

Patrimoine classé
Maison à pan de bois
Loire-Atlantique

House, 28 Rue de l'Église au Croisic

    28 Rue de l'Église
    44490 Le Croisic

Tijdlijn

Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1600
1700
1800
1900
2000
vers 1558
Bouw van het huis
1871
Gekocht door Charles Jacque
1908
Creatie van Saint-Yves-plein
18 juillet 1966
Registratie voor historische monumenten
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Kerncijfers

Guillaume André - Sir van Kerlesté, waarschijnlijk sponsor Een lokale invloedrijke familie.
Charles Jacque - Schilder en restaurateur (19e eeuw) Koper in 1871, gastheer van kunstenaars.

Oorsprong en geschiedenis

Het huis Guillaume André is een 16e eeuws huis gelegen in het hart van de Croisic, in de Loire-Atlantique. Gebouwd rond 1558 vormt het een opmerkelijk voorbeeld van de civiele architectuur van de Bretonse renaissance, die steen en hout mixt. De West Gable, vooral netjes, en de corbellatie ervan weerspiegelen de knowhow van de ambachtslieden van die tijd. Oorspronkelijk was dit huis waarschijnlijk gelinkt aan Guillaume André, Sieur de Kerlesté, uit een invloedrijke familie met verschillende burgemeesters van de Croisic. De veronderstellingen die erop duiden dat hij een thuis was voor de parochie penningmeester of de stadskapitein blijven echter onbevestigd, misschien als gevolg van verwarring met de functies van de familie André.

Door de eeuwen heen heeft het huis meerdere eigenaren gekend. In 1871 werd het overgenomen door Charles Jacque, een Parijse schilder die zich vestigde in de Croisic en zijn restauratie begon. Deze laatste verwelkomt kunstenaars en helpt om van deze plek een cultureel thuis te maken. De noordelijke gevel, met houten panelen, is omlijst door twee tandwielen, terwijl de begane grond, nu uitgerust met een arcade winkel, onlangs is gerenoveerd van de originele stenen. Houten frame, complex, presenteert verschillende patronen op de vloeren: van varen draden tot de eerste en kruisen van St Andrew's in de tweede. Sommige delen behouden nog een nummering in Romeinse cijfers, overblijfsel van de assemblagetechnieken van de periode.

De zuidelijke gevel verloor zijn houten gedeelte tijdens de 19e eeuwse restauraties, waarschijnlijk vanwege zijn oudheid. Het huis, geïsoleerd sinds de oprichting van Place Saint-Yves in 1908, werd vermeld als historische monumenten in 1966 voor zijn gevels en daken. De geschiedenis weerspiegelt zowel de architectonische evolutie van de regio als de maatschappelijke transformaties, van haar oorspronkelijke rol in de middeleeuwse stad tot haar renaissance als artistieke plaats in de 19e eeuw.

Externe links