Bouw van het huis XVe siècle (≈ 1550)
Bouwperiode bevestigd door bronnen.
16 juin 1928
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 16 juin 1928 (≈ 1928)
Officieel bevel tot bescherming van het gebouw.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Huis: inschrijving bij beschikking van 16 juni 1928
Oorsprong en geschiedenis
Het huis aan de Rue de la Chaudronnerie 5 in Dijon is een historisch monument uit de 15e eeuw. Dit civiele gebouw, typisch voor de middeleeuwse Bourgondische architectuur, werd bij decreet van 16 juni 1928 opgenomen in de inventaris van historische monumenten. De exacte locatie wordt bevestigd door de Mérimée en Monumentum bases, die het plaatsen in het departement van de Côte d'Or, in de regio Bourgondië-Franche-Comté.
De classificatie van dit huis weerspiegelt zijn erfgoed belang, hoewel de beschikbare bronnen niet gedetailleerd het oorspronkelijke gebruik of de potentiële eigenaren. GPS-coördinaten en postadres bevestigen de ligging in het historische centrum van Dijon, een stad gekenmerkt door een rijk middeleeuws verleden en een sterke ambachtelijke traditie, zoals blijkt uit de naam van de rue Chaudronnerie, verbonden met de metaalhandel.
Er wordt geen informatie verstrekt over de openstelling voor het publiek, de aangeboden diensten (bezoeken, huisvesting) of de specifieke beschermde architectonische elementen. De gegevens zijn beperkt tot de wettelijke status, bouwperiode en administratieve locatie, aangevuld met een fotografische licentie (Creative Commons, bijgeschreven aan Thérèse Gaigé).
Bourgondië van de 15e eeuw was een welvarende regio, geïntegreerd in het hertogdom Bourgondië onder de Valois, waar bourgeois en ambachtelijke huizen een centrale rol speelden in het stadsleven. Deze gebouwen huisvesten vaak werkplaatsen op de begane grond en woningen op de vloer, wat een sociale organisatie weerspiegelt die huisvesting en economische activiteit combineert. Hoewel dit huis niet in detail wordt beschreven, onderstreept zijn inscriptie in de titel van Historische Monumenten zijn waarde als getuige van deze tijd.
De genoemde bronnen (Monumentum, Merimée basis) bieden geen anekdotes, namen van eigenaren of latere transformaties. Het gebrek aan details over zijn huidige staat of stilistische kenmerken beperkt het begrip van zijn evolutie, maar zijn rangschikking in 1928 getuigt van een vroeg erfgoed belang, in een context waarin de bescherming van het middeleeuwse gebouw werd een prioriteit in Frankrijk.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen