Bouw van het huis XVIe siècle (≈ 1650)
Gebouw van het houten gebouw.
1891
Aanwezigheid van een schoenmaker
Aanwezigheid van een schoenmaker 1891 (≈ 1891)
Georges Schneider is professional.
1911
Wijziging van straatnaam
Wijziging van straatnaam 1911 (≈ 1911)
Rue Grande wordt de plaats van de kerk.
4 mai 1943
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 4 mai 1943 (≈ 1943)
Officiële huisbescherming.
début 2024
Project voor gemeentelijk behoud
Project voor gemeentelijk behoud début 2024 (≈ 2024)
Overeenkomst om eigendommen te verzamelen.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Huis in houten stroken: op bestelling van 4 mei 1943
Kerncijfers
Albert Dietsch - Kapper
Beoefend in nr. 10.
Georges Schneider - Cordonier
Aanwezig in 1891.
Oorsprong en geschiedenis
Het loghuis van Gaillon, gelegen in Place de l'Église (vroeger rue Grande tot 1911), is een emblematisch gebouw uit de 16e eeuw. De rechte gevel, gekenmerkt door een dubbele corbellatie, onderscheidt zich door groteske hoofden gesneden in consoles. Dit monument, geclassificeerd sinds 1943, illustreert de late middeleeuwse civiele architectuur en de aanpassing aan commerciële toepassingen door de eeuwen heen.
Dicht bij het kasteel van Gaillon, heeft dit gebouw diverse winkels gehuisvest, zoals blijkt uit oude ansichtkaarten. Er is een winkel van "Nouvelles," "Café de la Paix," een hostellerij, evenals diverse beroepen, zoals een kapper (Albert Dietsch op nr. 10) en een schoenmaker (Georges Schneider in 1891). In 1943 werd het gebouw verdeeld in vier percelen, telde 10 tot 16.
Het huis speelde ook een centrale rol in het lokale economische leven, met commerciële fondsen op de begane grond. In 2024 ondernam de gemeente een proces om de titel van het monument te verzamelen, met als doel het te behouden en te waarderen. Dit project maakt deel uit van de wens om het Normandische architecturale erfgoed te beschermen, en benadrukt het historische belang van dit soort half-vermoeide constructies.
De bescherming van dit monument in 1943 door een classificatie van historische monumenten heeft haar unieke architectonische kenmerken behouden. De beelden in consoles, typisch voor Renaissance kunst, evenals de houten panelen structuur, geven een zeldzame getuigenis van de stedelijke habitat van deze periode in Normandië. De opeenvolgende veranderingen in de commerciële toepassingen weerspiegelen ook Gaillon's sociaal-economische evolutie door de eeuwen heen.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen