Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het huis, momenteel een school, gelegen in Neufchâteau in het Grote Oosten, is een oud herenhuis gebouwd in de 3e kwart van de 18e eeuw. Dit gebouw illustreert de klassieke civiele architectuur van de periode, met een bestelde gevel en rijk versierde interieurs. De bouw dateert uit 1760, als historische bron, en werd uitgevoerd door architect Jean-Louis Deklier-Dellile voor persoonlijk gebruik. De laatste, actief in de regio, liet er sporen van taskmen, getuigenissen van de ambachtelijke technieken van de tijd.

Het gebouw behoudt opmerkelijke elementen van de 18e eeuw, zoals een steunpaneel en een stucplafond rose met vegetarische decoratie in de voorkamer van de begane grond. De tuinkamer herbergt een uitgehouwen en geschilderde eiken alkoof, typisch voor de verfijning van het burgerlijke interieur van deze periode. Deze decoraties, gecombineerd met de algemene structuur (gevels, daken, smeedijzeren poort), motiveerden bij decreet van 19 januari 2000 een inscriptie op de Historische Monumenten, waardoor belangrijke elementen zoals de trap en de helling beschermd werden.

Het huis, nu eigendom van een cultvereniging, belichaamt het architectonisch erfgoed van de Lorrain Enlightenment. Zijn architect Jean-Louis Deklier-Dellile paste een sobere maar elegante stijl toe, waarbij functionaliteit en ornamenten werden gecombineerd. De locatie in Neufchâteau (in de Vogezen) en de precieze datering maken het een representatief voorbeeld van de stedelijke residenties van de provinciale elite onder het Oude Regime.

Externe links