Regelmatig plan van Saint-Pierre 1730 (≈ 1730)
Goedkeuring van het eerste stedenbouwkundig plan, inclusief de locatie.
1770-1780
Bouw van het huis
Bouw van het huis 1770-1780 (≈ 1775)
Waarschijnlijke bouwperiode door Nairac.
depuis 1938
Eigendom van Adam de Villiers
Eigendom van Adam de Villiers depuis 1938 (≈ 1938)
Verwerving door de huidige familie.
6 juin 1988
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 6 juin 1988 (≈ 1988)
Totale bescherming van het gebouw en interieur.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Het huis en het interieur en de appentis (zaak DW 230): inschrijving bij beschikking van 6 juni 1988
Kerncijfers
Henry Antoine Nairac - Vermoedelijke constructeur
Bewaarder van de King's winkel, waarschijnlijk sponsor.
Famille Adam de Villiers - Eigenaar sinds 1938
Geef zijn huidige naam aan het huis.
Oorsprong en geschiedenis
Het Adam-de-Villiers House, ook bekend als het Sanglier House, is een van de oudste bewaard gebleven huizen in de stad Saint-Pierre, op het eiland La Réunion. Het werd gebouwd tussen 1770 en 1780 en werd toegeschreven aan Henry Antoine Nairac, toen de winkelier van de koning. De architectuur, typisch voor de Creoolse dozen van de 18e eeuw, onderscheidt zich door zijn metselwerk, zijn vierkante vloer en zijn zolder op de Mansart bedekt met houten essences. Het maakt deel uit van Saint-Pierre's reguliere eerste plan, aangenomen in 1730, waardoor het een zeldzame getuigenis van vroege koloniale stedenbouw.
Het huis is sinds 6 juni 1988 opgenomen in de aanvullende inventaris van historische monumenten, inclusief interieur en appentis. Sinds 1938 behoort ze tot de familie Adam de Villiers, die haar haar huidige naam gaf. De locatie, op de hoek van Marius-Ary Leblond en Barquisseau straten, maakt het een bezienswaardigheid in het historische centrum. De residentie weerspiegelt zowel de sociale status van de eerste bewoners als de lokale bouwtechnieken van die tijd.
Het Adam-de-Villiers House is een symbolisch voorbeeld van het architecturale erfgoed van Réunion, dat Franse invloeden en tropische aanpassingen combineert. Het hout-ense dak, typisch voor het eiland, en het reguliere plan herinneren aan het belang van particuliere gebouwen in het structureren van koloniale steden. Vandaag de dag is het particulier eigendom en blijft het een symbool van de stadsgeschiedenis van Saint-Pierre, gekenmerkt door haar ontwikkeling in de 18e eeuw onder het Franse koninklijk gezag.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen