Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het huis gelegen in de 2e plaats van het Oude Ziekenhuis in Ribeauvillé is een smal en langwerpig gebouw, gebouwd in het 2e kwartaal van de 16e eeuw (1542) en herbouwd in de 2e kwart van de 18e eeuw (1739). De smalle gevel, versierd met geharpen hoekkettingen en gesneden platen, domineert het plein. Een inscriptie van 1542 geeft de basis ervan aan als een hospice voor de armen, onder impuls van de burgerij van de stad en de plaatselijke heer. Het gebouw huisvestte aanvankelijk behoeftige, waaronder pelgrims, en was afhankelijk van de katholieke gemeenschap, onderscheiden van het protestantse hospice.

Het middeleeuwse ziekenhuis werd gerund door een Spitalmeister (meester van het ziekenhuis) onder controle van de Ribeauvillé Magistrate. Een nabijgelegen kapel, afzonderlijk bestudeerd, voltooide dit liefdadigheidsensemble. In 1739 werd een totale reconstructie bevestigd door een tweede inscriptie, waarin stond: "Deze Spital werd volledig herbouwd op zijn voorouderlijke site." De site werd verkocht aan particulieren in 1830 na de overdracht van ziekenhuisactiviteiten naar een nieuw gebouw, dat nu was verdwenen.

Architectureel is het huis voorzien van een gerommel dak, rechthoekige ramen en een kelder boog waardoor de doorgang van Stadtbach Creek. De inscripties van 1542 en 1739, ingebed in de gevel, zijn beschermd sinds 1932 als historische monumenten. De achterste bijkeuken en een bijgebouw aan de onderkant van het perceel (vernietigd) eenmaal voltooid het geheel. Het gebouw illustreert de evolutie van charitatieve structuren in de Elzas, tussen de Middeleeuwen en de moderne tijd.

Het beheer van het hospice weerspiegelde de religieuze verdeeldheid van Ribeauvillé: katholieken en protestanten onderhouden afzonderlijke instellingen. De 1542 tekst benadrukt het doel "God te eren en christelijke liefdadigheid uit te oefenen," terwijl de lasteraar op de inscriptie van 1739 lokale ambachtslieden oproept. Na 1967 verloor de site zijn ziekenhuisroeping om een prive-woning te worden, maar behoud van zijn opmerkelijke erfgoedelementen.

Externe links