Datum gegraveerd op de top 1600 (≈ 1600)
Gedeeltelijke oorsprong van het genoemde gebouw.
1667
Reconstructie door Hans Brickler
Reconstructie door Hans Brickler 1667 (≈ 1667)
Initialen en datum op de kroonlijst.
3e quart du XVIIe siècle
Periode van hoofdconstructie
Periode van hoofdconstructie 3e quart du XVIIe siècle (≈ 1762)
Huidige dominante architectonische stijl.
18 mars 1930
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 18 mars 1930 (≈ 1930)
Bescherming aan de voorzijde.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Hans Brickler - Cloutier en constructeur
Past om het huis te herbouwen in 1667.
Oorsprong en geschiedenis
Het huis aan de Rue du Général-de-Gaulle 45 in Riquewihr is een emblematisch gebouw van de Elzas architectuur uit de 3e kwart van de 17e eeuw. Van een plan massé met gevel op straat, combineert het een begane grond in zandsteen en houten vloeren. De eerste verdieping, in corbellatie, wordt ondersteund door twee later toegevoegde pijlers. De gevel onderscheidt zich door opmerkelijke sculpturen: een chambranle versierd met gehulde figuren met clusters druiven, engelenkoppen en hoornstokken die karakters te voet weergeven, waaronder een nailer in lederen schort met zijn hamer, een symbool van lokale ambachtelijke activiteiten.
Het huis, voorheen de bovenste smederij genoemd, draagt de datum 1600 gegraveerd op de latel van zijn deur, wat een gedeeltelijke voorste oorsprong suggereert. In 1667 liet nagelmaker Hans Brickler een deel van het gebouw herbouwen, zoals blijkt uit zijn initialen en de datum op de kroon van een raam op de eerste verdieping. De tweede verdieping, nuchterer, kan dateren uit de achttiende eeuw, terwijl de baai midden op de begane grond een moderne toevoeging is. Dit huis is bij decreet van 18 maart 1930 ingeschreven op historische monumenten en illustreert de architectonische en ambachtelijke evolutie van Riquewihr, een wijnbouwdorp en een welvarend commercieel bedrijf onder het oude regime.
Het dak met lang, gebroken en half croup, typisch voor Elzas huizen, kroont het gebouw. De gekerfde details, zoals het kruis van St Andrew in de allegorieën, weerspiegelen de invloed van gilden en lokale bedrijven, actief in de metallurgie en de wijnstok. Het huis belichaamt zo het ambachtelijke en stedelijke erfgoed van Elzas, tussen middeleeuwse traditie en barokke vernieuwing. De vroege inscriptie (1930) onderstreept zijn historische waarde in een dorp dat nu tot de mooiste dorpen van Frankrijk behoort.