Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het huis op 46 Grand-Rue, gelegen in Bouxwiller (Bas-Rhin, Grand Est), is een historisch monument ingeschreven sinds 16 oktober 1930, vooral voor zijn rijk gesneden oriel (d-hoek logette). Dit twee-body gebouw, met licht gespreide niveaus, combineert 16e eeuwse gebarsten metselwerk met latere toevoegingen in hout. Een rechthoekig plan, met een leien pijl, is versierd met symbolische motieven (vine pads, leeuw, adelaar, lul) en decoratieve elementen (gebladerde maskers, engelenkop). De datum van 1613, gegraveerd op de behuizing, markeert een fase van de verhoging van het zuidelijke lichaam, met hergebruik van oudere materialen.

De oorsprong van het belangrijkste werk dateert deels uit 1558, een jaar bevestigd door een inscriptie (vandaag gewijzigd) op de deur van de kelder, opgevoed in 1873 door lokale historicus K. Weysser. De noordelijke begane grond, modern, contrasteert met de eerste verdieping, met behoud van een 16e eeuwse moulure venster en sporen van zandsteen cornice. De tweede verdieping, gemaakt van crêpehout, getuigt van indacieuze veranderingen. De halfvrijstaande kelder, gerestaureerde kelders, en de spiralen onthullen opeenvolgende regelingen, die de evolutie van huishoudelijk gebruik in de Elzas in de moderne tijd weerspiegelen.

Architectuur illustreert het huis de overgang tussen Renaissance en klassieke tijden, met gemengde technieken (gepikte stenen, half-timbers) typisch voor de regio. De bovengelegde schilden hergebruiken als lintel roepen een hoge sociale status op van de eigenaren, mogelijk gekoppeld aan de lokale adel of aan de koopmansbourgeoisie van Bouxwiller, dan onder invloed van de Heren van Lichtenberg en vervolgens van de Hanau-Lichtenberg. De inscriptie in de titel van historische monumenten is bedoeld om dit voorbeeld van de Elzasse stedelijke habitat, gekenmerkt door symbolische decoraties en een adaptieve structuur te behouden.

Externe links