Bouw van het huis XVe-XVIe siècles (≈ 1650)
Voornaamste periode van het gebouw en zijn gotische elementen.
22 août 1949
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 22 août 1949 (≈ 1949)
Bescherming van de gevel en het dak.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Gevel en dak: opschrift bij decreet van 22 augustus 1949
Oorsprong en geschiedenis
Het Maison Beyssac, gelegen aan de Rue du Barry-du-Cros in Beaulieu-sur-Dordogne (Corrèze), is een historisch monument gebouwd tussen de 15e en 16e eeuw. De architectuur onthult een stenen gevel op de begane grond, doorboord door openingen in kernkoppen, terwijl de eerste verdieping voorzien is van dwarsdoorsneden, typisch voor de 15e eeuw. Het tweede niveau, in corbellatie, wordt gekenmerkt door een houten strook met kruimels en fakkels, een techniek die gebruikelijk is in middeleeuwse civiele constructies.
Het gebouw wordt beschouwd als een afhankelijkheid van de voormalige abdij van Beaulieu-sur-Dordogne, hoewel de bronnen niet precies het gebruik (woning, werkplaats of andere abdijfunctie) specificeren. De gevel en het dak werden op 22 augustus 1949 in de Historische Monumenten ingeschreven. Het gebouw bevindt zich in de buurt van het Place des Pères, in het historische hart van de stad.
Architectonische elementen, zoals het kruis en de kernkoppen, weerspiegelen de late Gotische invloeden in Limousin, een regio gekenmerkt door een landelijke en ambachtelijke economie. Houthutten, vaak in middeleeuwse dorpen, dienden vaak als woningen voor lokale notabelen of gebouwen verbonden aan religieuze instellingen, zoals abdijen. Het ontbreken van gedetailleerde bronnen over de bewoners of specifieke toepassingen van Beyssac House beperkt de kennis van zijn exacte rol in de gemeenschap.
Vandaag lijkt het Beyssac House niet permanent open te staan voor het bezoek, en de praktische informatie (huur, kamers) is niet gedocumenteerd in de beschikbare bronnen. Zijn interesse ligt vooral in zijn architectonische getuigenis, die representatief is voor de civiele constructies van de overgang tussen de Middeleeuwen en de Renaissance in New Aquitaine.