Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Oorsprong en geschiedenis

Dit huis, gebouwd tussen 1905 en 1915 op de hoogte van Fort-de-France, illustreert de installatie van rijke gezinnen die het overbevolkte stadscentrum ontvluchten na de catastrofale uitbarsting van de berg Pelee in 1902, die Saint-Pierre verwoestte. De architectuur, typisch voor de Creoolse huizen van die tijd, combineert een houten vloer met groeven en een mansard vloer bedekt met golfplaten, verhoogd op een metselwerk kelder. Het rechthoekige gebouw bestaat uit vier bijgebouwen en een smeedijzeren rooster, dat de sociale status van de bewoners weerspiegelt.

Het interieur, van opmerkelijke rijkdom, omvat box plafonds en decoratieve friezes in de ontvangstkamers (woonkamer, eetkamer), evenals een kantoor gescheiden door een kolom boog en glazen panelen. Boven heeft de kamer een prachtig bebost decor, terwijl de deuren, voorzien van opengewerkte imposities en originele geschilderde glazen, getuigen van een nette vakmanschap. Geclassificeerd als een historisch monument in 2011 met zijn Creoolse tuin en bijlagen, dit huis symboliseert zowel de post-disaster architectonische vernieuwing en de levensstijl van de Martinische elites aan het begin van de 20e eeuw.

De locatie van het huis, op 6 rue du Reverend-Père-Pinchon, komt overeen met een bevoorrechte woonwijk, waar ruimte en ventilatie werden gezocht om te ontsnappen aan stedelijke dichtheden en gezondheidsrisico's. De gebruikte materialen, het lokale hout en geïmporteerde plaatmetaal tonen een aanpassing aan klimatologische beperkingen (vochtigheid, cyclonen) terwijl ze een verlangen naar moderniteit tonen. De set, hoewel gedeeltelijk gedocumenteerd, biedt een zeldzaam voorbeeld van bewaard huishoudelijk erfgoed uit deze cruciale periode van de geschiedenis van Martinië.

Externe links