Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

La Demeure Chamoncel, ook bekend als Maison François I, is een emblematische gebouw van Saint-Étienne, in het departement Loire. Het bestaat uit twee verschillende delen: een houten gevel die dateert uit de 15e eeuw, en een verlengstuk van zandsteen en steen-gesneden steen toegevoegd in de 16e eeuw door Étienne Columbus, eigenaar in 1515. De set bestaat uit een wenteltrap, boxplafonds met varen motieven typisch voor het gebied, en een binnenplaats die de gebouwen verbindt. Een gegraveerde balk uit het jaar 1547, het jaar van de dood van koning Francis I, inspireerde de huidige naam van het huis.

Het huis verandert de eigenaren door de eeuwen heen, van lokale notabelen voor de revolutie tot kooplieden en ambachtslieden die hun activiteiten op de begane grond opzetten, terwijl de verdiepingen geschikt zijn voor gehuurde kamers, vooral voor immigranten. Na de eerste inscriptie in 1949 werd het in 1998 door de stad Saint-Étienne overgenomen. Een lang programma van restauratie en archeologische studies voor de opening in 2021 als het Huis van Erfgoed en Brieven, gewijd aan de geschiedenis en architectuur van St.

Architectureel illustreert het huis een overgang tussen gotische en renaissancestijlen, zichtbaar in zijn externe medaillons, zijn gekalfde plafonds uit 1547 en zijn monumentale open haard met gotische vormen. Het is gebouwd in steenkoolzandsteen en getuigt van de stedelijke ontwikkeling van Saint-Étienne in de 16e eeuw. Samen met een ouder houten huis vormt het een representatief ensemble van de evolutie van het gebouw in deze buurt, de historische kern van de stad. Het plan omvat een overdekte oprit die leidt naar een binnenplaats, waar een gotisch vensterhuis het geheel compleet maakt.

Het huis is geassocieerd met verschillende prominente eigenaren, waaronder Claude Chamoncel, geciteerd in een 1582 testament, en Barthélemy Noir in de 18e eeuw. In de 19e en 20e eeuw, herbergt het diverse winkels, zoals een slagerij met koude kamers aan de achterkant in de jaren zeventig. De laatste rangschikking in 1998 heeft betrekking op het hoofdhuis, de binnenplaats en het achterhuis. Vandaag, als een gemeenschappelijke eigendom, dient het als een centrum van interpretatie ter verbetering van het lokale erfgoed, in het kader van het label City of Art and History.

Externe links