Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

La Maison de La Hire is een middeleeuws gebouw gelegen op nummer 7 van Arragegat Street in Francescas, Lot-et-Garonne. Oorspronkelijk uit de 14e eeuw, werd het gebouwd tegen de stadsmuur. De lokale traditie toegeschreven aan Étienne de Vignolles, dit La Hire, wapengezel van Jeanne d'Arc. Hoewel deze toeschrijving onzeker blijft, weerspiegelt zij het symbolische belang van de plaats in het collectieve geheugen.

Beschadigd aan het einde van de Middeleeuwen, werd het huis gerenoveerd in de 16e of 17e eeuw, met behoud van opmerkelijke architectonische elementen zoals een gemineerde baai, een conische kap schoorsteen, en dwarshouten stroken van Saint Andrew. Het originele volume, met drie niveaus (een gewijd aan opslag en een ander aan huisvesting), getuigt van het gemengde gebruik ervan. De latrines met uitzicht op de oude sloten en de drone die het huis scheidt van zijn buurman onderstrepen zijn integratie in het stedelijke verdedigingssysteem.

Tussen 1809 en 1842 werd het huis verdeeld in drie eigenschappen, die structurele veranderingen ondergaan (metselaarsbedrijf, toevoeging van een buitentrap, bouw van schuren in sloten). Deze veranderingen weerspiegelen aanpassingen aan moderne woonbehoeften. Op 23 december 1996 sloot het zich aan bij historische monumenten en illustreert het nu het middeleeuwse civiele erfgoed en de evolutie ervan in de moderne tijd.

Architectuur combineert het huis typische materialen uit zijn periode: gesneden steen voor de zijwanden en begane grond, houten stroken met torchi voor de bovenste verdiepingen. De corbellatie en de stofvensters herinneren aan middeleeuwse constructieve technieken, terwijl latere veranderingen (bedekking, scheiding) een continue bezetting onthullen. De huidige staat, hoewel gewijzigd, maakt het mogelijk om het stedelijke leven in Aquitaine in de 14e-17e eeuw te begrijpen.

De locatie van het huis, ondersteund door vestingwerken, suggereert een rol zowel defensieve als residentiële. De hiaten dichten en de daaropvolgende verminderingen tonen de evolutie van het gebouw als reactie op sociaal-economische veranderingen, zoals het geleidelijk verdwijnen van stedelijke gebieden na de middeleeuwen. Vandaag biedt dit monument een tastbare getuigenis van de overgangen tussen periodes, waarbij militair erfgoed en civiele habitat worden gecombineerd.

Externe links