Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het huis van de twaalf apostelen is een iconisch gebouw gelegen in Montluçon, in het departement l'Allier, in de regio Auvergne-Rhône-Alpes. Dateren uit de 15e en 16e eeuw, belichaamt het laat middeleeuwse civiele architectuur, met een gecorbelde houten gevel versierd met beeldjes die de twaalf apostelen vertegenwoordigen, gedeeltelijk vernietigd tijdens de revolutie. Dit gebouw, verbonden met de Sint-Pieterskerk, weerspiegelt de knowhow van lokale ambachtslieden en de commerciële dynamiek van de stad in die tijd.

Oorspronkelijk behoorde dit huis tot ambachtslieden en handelaren, waaronder de familie Menot, dennenbomen (fabrikanten van blikcontainers). In 1719 en 1725 werd het verdeeld tussen Nicolas Menot, een koninklijke notaris, en zijn broer Gilbert, een koopman en vervolgens een jurist. De stenen begane grond contrasteert met de bovenhouten vloer, rijk versierd met vormen, puin en religieuze sculpturen. De ramen, die worden omhuld door onderscheidingen en beeldjes d'angels, evenals de structuur ondersteund door een gebroken boog, vertonen opmerkelijke technische en artistieke beheersing.

Gedeeltelijk geclassificeerd als historische monumenten sinds 14 april 1930 (gevels en daken), het huis illustreert ook de politieke omwentelingen van zijn tijd. De beeldjes van de apostelen, religieuze symbolen, werden tijdens de Franse Revolutie vernield, wat een breuk betekende in de geschiedenis van dit erfgoed. Tegenwoordig blijft het een waardevolle getuigenis van de stedelijke en ambachtelijke geschiedenis van Montluçon, tussen middeleeuws erfgoed en moderne transformaties.

Externe links