Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Maison des Frères des Écoles Chrétiens de Caluire-et-Cuire is ontstaan in een 17e-eeuws kasteel, oorspronkelijk eigendom van Jean Gay, dan door Barthélémy Gubian tot de Franse Revolutie. Gedurende deze periode werd het kasteel geplunderd en zijn archieven verbrand, maar de overige gebouwen dienden als militair ziekenhuis tijdens de opstand in Lyon in 1793. De plaatsen veranderen hun roeping door de eeuwen heen en weerspiegelen de politieke en sociale omwentelingen in de regio.

In 1845 gaf François Cochet het park en de kapel van het kasteel af aan de broeders van de christelijke scholen, die in 1846 een gebouw bouwden dat gewijd was aan de vorming van religieuze (noviciat) en aan de ontvangst van oudere of zieke broeders. De stenen op de westelijke gevel komen van Prety. Deze site wordt een sleutelplaats voor het onderwijs van jongeren van bescheiden achtergronden, wat de betrokkenheid van de gebroeders aan populair onderwijs in de 19e eeuw markeert.

Het gebouw werd in 1870 gemeenschappelijk verklaard en veranderde in een kazerne tijdens de Frans-Pruisische oorlog, wat leidde tot de tijdelijke uitzetting van de fraters. Bij hun terugkeer in 1871 gebruikte de gemeenschap de schade die werd verkregen om de Sint-Josephkapel in 1885 op te richten, ontworpen door architect Louis Sainte-Marie-Perrin. Deze plaats behoudt een religieuze en burgerlijke dimensie, die de spanningen tussen de staat en de kerk onder de Derde Republiek illustreert.

Tijdens de twee wereldoorlogen werd het Huis omgebouwd tot een militair ziekenhuis, waar tijdens de Eerste Wereldoorlog 370 bedden werden geïnstalleerd, met 6.272 gewonden. In deze perioden wordt gewezen op de humanitaire rol en de aanpassing ervan aan nationale crises. In 1972 verwierf de gemeente het gebouw, dat het stadhuis werd na uitgebreide restauratiewerkzaamheden tussen 1989 en 1992.

De architectuur van het monument, met zijn 110 meter lang, 70 meter breed en 20 meter hoog, getuigt van het historische belang. De gevels en daken, evenals de kapel, worden sinds 17 juli 1982 als historische monumenten vermeld. Vandaag belichaamt deze plek zowel het educatieve, religieuze als gemeentelijke erfgoed van Cauire-et-Cuire.

Externe links