Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
"Het huis (zaak O 86, land van de "zone van de vijftig geometrische stappen" opgenomen in het bosdomein): inschrijving bij decreet van 8 december 2009"
Kerncijfers
Médard Aribot - Kunstenaar en bouwer
Auteur van het huis, voormalig Bagnard.
Colonel de Coppens - Slachtoffers van de rellen van 1925
Zijn arrestatie door Aribot.
Oorsprong en geschiedenis
Het "Huis van Bagnard," oorspronkelijk het huis van de Fisherman, is een bescheiden en origineel gebouw gelegen aan de Anse Cafard, aan de voet van Morne Larcher, op de stad Diamant in Martinique. Gebouwd in de jaren 1967 met terugwinningsmaterialen (lokale fruitbomen, platen), onderscheidt het zich door zijn afwezigheid van funderingen, zijn kleine afmetingen (2,42 m breed bij 4,90 m lang) en zijn gesneden decoratie in hout en metaal, geschilderd in heldere kleuren. De architectuur weerspiegelt zowel materiële onzekerheid als zeldzame artistieke creativiteit, ver van de traditionele Martinische pleinen.
Het werk wordt toegeschreven aan Médard Aribot (1901/1973), zoon van een Martinicaise en een Congolese kunstenaar marginaal aan het tumultueuze verleden. Veroordeeld in 1933 omdat hij een buste van kolonel de Coppens had gekerfd, een symbool van de bloedige verkiezingsrellen van 1925 die bekend staan als de "War of Diamond" werd hij naar Guyana overgebracht tot de sluiting van de baai in 1945. Terug in Martinique in 1953, woonde hij alleen, het beeldhouwen van objecten geïnspireerd door zijn omgeving (paquebots, piano's, personages) voordat dit huis te bouwen rond 1967, hergebruikt materialen uit een vorige woning in Sainte-Luce.
Het huis, geclassificeerd als een historisch monument in 2009, belichaamt een populaire plaats van herinnering, gekoppeld aan zowel de geschiedenis van het land en Creoolse kunst. Na jaren van vandalisme ontving het herstel in 1987 (de datum van hernoeming als "huis van de Bagnard"), 1996 (gefinancierd door de EU, de DAC en de NFB) en 2017. De site biedt een opmerkelijk uitzicht op Diamant Bay, het versterken van zijn emblematische karakter. Médard Aribot woonde daar tot aan zijn dood en liet enkele verspreide werken achter, waaronder een Afrikaanse buste en kleiplaten.
Het gebouw, eigendom van het Nationaal Bosbureau, illustreert ook de sociale spanningen van de 20e eeuw Martinique, tussen marginaliteit, koloniale onderdrukking en cultureel verzet. Zijn geschiedenis in samenhang met die van de rellen van 1925 en het Franse strafrecht maakt het een unieke getuigenis, zowel architectonisch als historisch. Het huis, hoewel kwetsbaar, blijft een symbool van creativiteit geboren uit tegenspoed, verankerd in het landschap van Martinique.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen