Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het huis Le Grand Coteau, gelegen in Noizay in Indre-et-Loire, is een 16e eeuwse residentie gebouwd in het hart van de wijngaarden van Vouvray. In 1550 behoorde het tot Jean Brette, canon en penningmeester van de kathedraal van Tours, en werd gebruikt voor de productie van wijn voor de geestelijkheid. Zijn kelders, gegraven in de heuvels, werd gezegd dat zij tijdens de Oproep van Amboise in 1560, volgens een lokale legende beschutting hadden.

Oorspronkelijk bestond het huis uit drie slaapkamers, een keuken, stallen, putten en kelders, met twee gesloten binnenplaatsen. Het werd aan het eind van de 18e eeuw uitgebreid naar het westen, en zijn gevel werd gestandaardiseerd door symmetrische piercings. Een neogotisch project, dat in 1913 werd gestart, werd onderbroken door de Eerste Wereldoorlog.

Het huis werd in 1927 door componist Francis Poulenc verworven en werd zijn werkplek en receptie voor figuren als Colette, Jean Cocteau of Picasso. Poulenc woonde daar tot zijn dood in 1963. Het huis heeft in 1973 een historisch monument voor zijn Franse gevels, daken en tuinen gebouwd en behoudt zijn muzikale salon en tuinen, die sinds 2019 voor het publiek toegankelijk zijn.

Het huis wordt sinds 2023 aangeduid als Maison des Illustres, ter ere van zijn beroemdste bewoner. De geschiedenis weerspiegelt zowel haar rol in de wijnbereiding van Tourangelle, haar band met de religieuze verstoringen van de zestiende eeuw, als haar moderne culturele erfgoed dankzij Francis Poulenc.

Tegenwoordig combineert Le Grand Coteau architectonisch erfgoed, historisch geheugen en artistieke invloed, die bijna vijf eeuwen van lokale en nationale geschiedenis belichamen.

Externe links