Bouwnijverheid 2e quart XVIe siècle (≈ 1637)
Geschatte bouwperiode van het monument.
22 novembre 1949
Bescherming aan de voorzijde en dakbedekking
Bescherming aan de voorzijde en dakbedekking 22 novembre 1949 (≈ 1949)
Registratie bij ministerieel decreet.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
gevel en dak: inschrijving bij decreet van 22 november 1949
Oorsprong en geschiedenis
Het Maison du Bailliage de Montreuil-l'Argillé is een emblematisch gebouw van het 2e kwartaal van de 16e eeuw, gelegen in de gemeente Montreuil-l'Argillé, in het departement Eure in Normandië. Dit gebouw, geclassificeerd als een historisch monument, onderscheidt zich door zijn Renaissance architectuur, met een gevel en dak ingeschreven in de inventaris van beschermde monumenten sinds 1949. De locatie, in het hart van de Grande-Rue, maakt het een centraal onderdeel van het lokale erfgoed.
In de 16e eeuw was Normandië een dynamische regio, gekenmerkt door een overgang tussen de Middeleeuwen en de Renaissance. Bailiwick huizen, zoals Montreuil-l'Argillé, speelde een cruciale administratieve en gerechtelijke rol in de lokale organisatie. Ze dienden als ontmoetingsplaats voor justitie en symboliseerden koninklijke of seigneuriële autoriteit. Dit soort monument weerspiegelt aldus de ontwikkeling van de politieke en sociale structuren van de periode, terwijl de architectonische kennis van de periode wordt belichaamd.
De bescherming van de gevel en het dak bij decreet van 22 november 1949 onderstreept het erfgoed belang van dit gebouw. Hoewel de beschikbare bronnen de details van de bouw of de potentiële eigenaars niet specificeren, weerspiegelt de registratie de historische en architectonische waarde ervan. Vandaag de dag blijft het Maison du Bailliage een tastbare getuigenis van de lokale en regionale geschiedenis, verankerd in het stedelijke landschap van Montreuil-l'Agillé.