Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het huis van de ridder van de Huttes, gelegen in Vic-sur-Cère in het Cantal, is een hybride gebouw tussen herenhuis en stedelijk hotel, gebouwd of herbouwd in de 16e eeuw. Dit gebouw onderscheidt zich door zijn twee verdiepingen tellende, langwerpige huis, een centrale veelhoekige traptoren, en een gecorbelde branding op de zuidwestelijke hoek, gedragen door vijf grondkraaien. De minder oude noordelijke gevel is verbonden met moderne constructies, terwijl de lauze en slapende daken dateren uit de 19e eeuw. De naam Castelsoutro (onderste kasteel) onderscheidt het van Castelvielh (bovenste kasteel), historische zetel van het hof d'apeaux de Vic, worden zittend onder Francis I.

Het monument is verbonden met de lokale gerechtelijke geschiedenis: het herbergt de jurisdictie d'appeaus wanneer het zich vestigt in Vic, nadat de burggraaf van Carlat Jehan de Cardaillac, vice-baillier en rechter van Carlat, wordt geassocieerd met deze overgangsperiode. Het huis kwam vervolgens in handen van invloedrijke families, zoals de Teilhards (Guillume en Jehan), waarna de Pagès des Huttes, wiens koningswacht Jérôme stierf in 1789 ter verdediging van Marie-Antoinette. In de 19e eeuw behoorde het tot Marie Latapi de Balaguier, echtgenote van Joseph de La Garde de Saignes.

Het gebouw behoudt opmerkelijke architectonische elementen, waaronder beschutte vensterbanken, lambrisering en binnenschoorstenen, evenals een poort van 1698. Hoewel gedeeltelijk herontworpen (met inbegrip van de westelijke toren en de torenpoort), illustreert het de evolutie van edele woningen tussen de Renaissance en de moderne tijd. Gerangeerd Historisch Monument in 1990, echter, het is niet open om te bezoeken.

Het huis belichaamt ook de sociale transformaties van Vic-sur-Cère, strategisch dorp Cantal. De architectuur weerspiegelt de status van zijn eigenaren .. koninklijke officieren, lokale edelen of burgerlijke anoblis .. terwijl het integreren van praktische regelingen (contigueuze moderne gebouwen). De aanwezigheid van lauze, een vulkanische steen typisch voor de regio, en de Toulouse invloeden (via de pagina's) markeren de banden tussen Auvergne en Languedoc.

Let op: de site mag niet worden verward met het huis van de bailliage (1620), gelegen kerkplein, noch met de Castelvielh, castrale motte met uitzicht op de stad. De bronnen (Wikipedia, Monumentum) benadrukken haar rol als herenhuis en symbool van de koninklijke rechterlijke macht in Haute-Auvergne.

Externe links