Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Maison du Petit-Parijs, ook bekend als Marcel Dhièvre's huis, is een naïef kunstwerk gevestigd in Saint-Dizier, Haute-Marne. Gebouwd in het 3e kwart van de 20e eeuw, onderscheidt het zich door zijn gevel versierd met verhalende scènes in volume, het mengen van faience, glas en sculpturen. Marcel Dhièvre roept fabels, seizoenen en monumenten op in Parijs, met behulp van axiale symmetrie en uitbundige flora als drijfdraad. Het ensemble vormt een samenhangend visueel verhaal, waarbij elk architectonisch element (deuren, ramen) integreert in een droomachtige compositie.

Marcel Dhièvre, geboren in 1898 in een familie van agrarische werknemers, werd timmerman bij de SNCF voordat hij zich na zijn pensionering in 1960 wijdde aan zijn kunst. Gehandicapt, ontwikkelt hij een unieke stijl, miniaturiserende scènes op zijn bescheiden huis aan de Avenue de la République. Geïnspireerd door zijn dagelijks leven (katten, duiven) en zijn reizen naar Parijs, maakt hij ook schilderijen en sculpturen zichtbaar in het huis. In 1977 overleed hij zonder zijn creaties te hebben verkocht.

Gerangschikt een historisch monument in 1984, het huis werd in 2012 gered door kunstenaar Katy Couprie en vervolgens gekocht door het stadhuis van Saint-Dizier. Een renovatie uitgevoerd in 2018-2019 door architect Charlotte Lurat verandert de plaats in een associatieve bar, met behoud van de oorspronkelijke structuur. De vereniging Au Petit Paris en de gemeente werken samen om dit erfgoed te rehabiliteren, een symbool van populaire kunst en lokale creativiteit.

Dhièvre's werk kenmerkt zich door zijn mix van technieken (rond-baas, mozaïeken) en thema's, variërend van folklore tot literaire referenties. Het huis, hoewel van bescheiden omvang, concentreert zich een zeldzame narratieve dichtheid, waar elk detail bijdraagt aan een wereldwijde geschiedenis. Zijn inscriptie in de titel van de Historische Monumenten onderstreept zijn belang in het regionale en nationale artistieke landschap, als getuigenis van een zelfopgeleide en poëtische kunst.

Toekomst

Het huis werd in 1984 op de inventaris van historische monumenten opgenomen en werd in 2012 gerenoveerd.

Externe links