Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Meisenthal Glaswerk, opgericht in 1704 in de Vosges du Nord, gespecialiseerd in de productie van goedkoop gebruiksglas en beker. Het heeft bijna drie eeuwen lang de lokale economie gekenmerkt, met maximaal 650 werknemers in dienst. Zijn activiteit eindigde in 1969 en liet een industriële woestenij achter en herinneringen aan een arbeidersavontuur gekenmerkt door de afwezigheid van opstand, ondanks de brute sluiting ervan.

Tussen 1867 en 1894 verwelkomde de glasfabriek Émile Gallé, een belangrijke figuur van de École de Nancy, die baanbrekend artistiek en technisch onderzoek uitvoerde. Deze innovaties verdienden Meisenthal de titel van "de wieg van Art Nouveau glas." Na de sluiting werd de site geleidelijk omgebouwd: het Glass Museum werd geopend in 1978, gevolgd door het International Center of Verrier Art (CIAV), geïnstalleerd in de oude werkplaats.

De missie van de CIAV, een openbare instelling, is het behoud van de traditionele know-how op het gebied van glasproductie en het herinterpreteren ervan door samenwerking met hedendaagse kunstenaars. Het organiseert demonstraties, tentoonstellingen en workshops en ontwikkelt een redactionele lijn van lokaal geproduceerde objecten. In 2011 werd de site gemoderniseerd door een architectonisch rehabilitatieproject, dat zijn rol als cultureel en toeristisch centrum versterkt, dat industrieel erfgoed en creatie combineert.

De site herbergt ook Martin Walter's House of the Master-Glass, genoemd als een historisch monument, en onderhoudt een uitzonderlijk technisch fonds, waaronder 1.500 oude mosselen. Deze middelen stellen de makers in staat om traditionele technieken te gebruiken voor het produceren van unieke werken of beperkte series, uitgezonden in Frankrijk en internationaal. De CIAV belichaamt aldus de veerkracht van een gebied, waar het werknemersgeheugen en artistieke innovatie samengaan.

Externe links