Bouw van het huis vers 1700 (≈ 1700)
Huis gemaakt van hout gebouwd.
1740
Eerste vermelding van de molen
Eerste vermelding van de molen 1740 (≈ 1740)
Wiel met augets al geïnstalleerd.
avant 1789
Een schuur toevoegen
Een schuur toevoegen avant 1789 (≈ 1789)
Uitbreiding naast het huis.
1914-1918
Einde freesactiviteit
Einde freesactiviteit 1914-1918 (≈ 1916)
Mill stopt met werken.
1934
Registratie MH van gevels
Registratie MH van gevels 1934 (≈ 1934)
Bescherming van daken en gevels.
1980
Molenherstel
Molenherstel 1980 (≈ 1980)
Groot onderhoudswerk.
9 novembre 1984
MH-classificatie van het mechanisme
MH-classificatie van het mechanisme 9 novembre 1984 (≈ 1984)
Wiel en mechanisme beschermd.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Gevels en daken (Box A 550): inschrijving bij decreet van 9 november 1934; auges wiel- en molenmechanisme (cad. A 550): indeling bij decreet van 9 november 1984
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen namen.
Oorsprong en geschiedenis
De Bellemagny Mill, gelegen in de Haut-Rhin in de Elzas, is een historisch monument dat representatief is voor de traditionele 18e eeuwse Elzas architectuur. Gebouwd in houten stroken en torchi, bestaat het uit een huis en een meelmolen, gevoed door een afleiding van de Traubach. Het verticale hydraulische wiel, met een diameter van 4,80 meter, is opmerkelijk om zijn augets (kleine emmers), een zeldzaam kenmerk in het gebied waar de messen domineren. Het mechanisme, gedeeltelijk bewaard gebleven, omvat een egel (groot tandwiel) en originele houten elementen, hoewel de molenstenen, te oud, werden verwijderd.
Het huis, gedateerd rond 1700, herbergt een systeem waar de molenboom de noordelijke muur overstak om de mechanismen in de grote hal te bedienen. Een houten paneel afhankelijkheid, gebouwd voor het huis rond dezelfde tijd, completeert het geheel. In 1740 werd de molen in de archieven genoemd als reeds operationeel, met zijn augetswiel tegen de noordelijke gevelmuur. Kort voor de Revolutie werd er een schuur toegevoegd, die aan het huis grenst. De inscriptie "18 SITRE 73" gegraveerd op de voordeur blijft mysterieus, maar kan een datum of naam oproepen die gerelateerd is aan zijn geschiedenis.
De molen werkte tot na de Eerste Wereldoorlog, voordat ze in 1980 werd gerestaureerd. Het genoot twee erfgoed bescherming: de inscriptie van gevels en daken in 1934 en de classificatie van de augets wiel en mechanisme in 1984. Hoewel de site vandaag niet operationeel is, behoudt de site technische elementen uit het midden van de twintigste eeuw en heeft onlangs veranderingen ondergaan, zoals de vervanging van hindernissen door ramen. Een 18e-eeuwse put, toegevoegd als decoratie op de binnenplaats, getuigt van latere ontwikkelingen.
De set illustreert het ambacht in Elzas, waar molens een centrale rol speelden in de lokale economie en graan voor plattelandsgemeenschappen transformeerden. De architectuur, met een dak met croupes en een drop waterfront, weerspiegelt de constructieve tradities van de regio, aangepast aan lokale hulpbronnen (hout, steen) en landbouwbehoeften. De bescherming van het erfgoed onderstreept het belang ervan als getuige van pre-industriële technieken en het plattelandsleven in de Elzas vóór de mechanisatie.
Vandaag de dag blijft de Bellemagny molen, hoewel gesloten voor een bezoek, een emblematisch voorbeeld van het Elzasische hydraulische en architectonische erfgoed, gekenmerkt door zijn unieke augets systeem en zijn geschiedenis verbonden met de Intendant d'Alsace aan het begin van de achttiende eeuw, die toestemming gaf voor de installatie van molens in de regio.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen